หกเตาเผาโบราณ เครื่องปั้นที่เกิดและโตในญี่ปุ่น

เรื่องเล่าของมรดกนี้

หกเมืองนี้ทำเครื่องปั้นมาหลายศตวรรษ เซโตะเป็นเมืองเดียวที่ทำเครื่องเคลือบ ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 10 จนชื่อเมืองกลายเป็นคำเรียกเครื่องปั้นในภาษาญี่ปุ่นว่าเซโตโมโนะ อีกห้าเมืองเผาเครื่องปั้นเนื้อแกร่งไม่เคลือบ โทโกนาเมะคือมหาอำนาจเครื่องปั้นยุคกลาง เอจิเซ็น ทัมบะ และชิการากิเปิดเตาภายใต้อิทธิพลของโทโกนาเมะช่วงปลายศตวรรษที่ 12 ถึง 13 ส่วนบิเซ็นพัฒนาจากเครื่องปั้นซูเอะที่เก่ากว่า

การเผานานด้วยไฟแรงทำให้เครื่องปั้นแข็งแกร่ง ดิน เทคนิค และเปลวไฟทำให้ไม่มีชิ้นไหนออกมาเหมือนกัน ตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 รสนิยมวาบิซาบิของพิธีชงชาให้คุณค่ากับความเรียบง่ายเป็นธรรมชาติแบบนี้ หกเมืองจึงทำภาชนะชาให้ขุนศึกและปรมาจารย์ชา

ไปดูอะไรดี

• เซโตะ: ตรอกคามะงากิ กำแพงที่ก่อจากอุปกรณ์เตาเผาเก่าGoogle Maps 窯垣の小径 (เปิดในแท็บใหม่)ดูแผนที่
• โทโกนาเมะ: ทางเดินเครื่องปั้น และโดคังซากะ ทางลาดที่กำแพงทำจากท่อดินเผาและขวดโชจูGoogle Maps 土管坂 常滑 (เปิดในแท็บใหม่)ดูแผนที่
• ชิการากิ: รูปปั้นทานูกิหน้าตาทะเล้นที่ยืนต้อนรับ
• ทัมบะ: เตาขั้นบันไดทัมบะทาจิคุอิ เตาแบบนี้ที่เก่าที่สุดที่ยังเหลืออยู่Google Maps 丹波立杭登窯 (เปิดในแท็บใหม่)ดูแผนที่
• บิเซ็น: แหล่งเตาเผายาวกว่า 50 เมตร และกระเบื้องบิเซ็นบนหลังคาโรงเรียนชิซุทานิเก่า
• เอจิเซ็น: กระเบื้องหลังคาสีแดง หนึ่งในสามกระเบื้องหลังคาชื่อดังของญี่ปุ่น

หกเมืองอยู่ในไอจิ ฟุกุอิ ชิงะ เฮียวโงะ และโอคายามะ ดูที่เที่ยวสายประวัติศาสตร์เพิ่ม และอ่านเรื่องโรงเรียนชิซุทานิ