เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่น
คลองทะเลสาบบิวะ คลองแห่งความหวังจากโอตสึสู่เกียวโต
京都と大津を繋ぐ希望の水路 琵琶湖疏水
พอเมืองหลวงย้ายไปโตเกียว เกียวโตเสียประชากรไปราวหนึ่งในสาม คำตอบของเมืองคือคลองทะเลสาบบิวะ คลองจากโอตสึที่วิศวกรญี่ปุ่นสร้างเองทั้งหมด นำไฟฟ้า รถราง เรือ สวน และน้ำสะอาดมาให้เกียวโต และยังไหลอยู่จนทุกวันนี้

ข้อมูลสำคัญ
- ธีม
- ทะเลและริมน้ำ
- ยุค
- ยุคเฮอัง, ยุคเมจิ
- ภูมิภาค
- คันไซ
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 京都と大津を繋ぐ希望の水路 琵琶湖疏水
- ชื่อรองทางการภาษาญี่ปุ่น
- ~舟に乗り、歩いて触れる明治のひととき~
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 京都府(京都市)・滋賀県(大津市)
เรื่องเล่าของมรดกนี้
ปี 1885 ภายใต้ผู้ว่าฯ คิตะงะกิ คุนิมิจิ เริ่มสร้างคลองจากทะเลสาบบิวะมาเกียวโต ใช้งบเท่างบประมาณจังหวัดราวสองปี วิศวกรหัวหน้าทานาเบะ ซากุโระ อายุแค่ 21 ปี คนงานผลิตวัสดุเองเกือบทั้งหมด กลางคืนฝึกช่าง กลางวันลงมือสร้าง และต้องสู้กับน้ำใต้ดินที่ทะลักเข้าอุโมงค์ ปี 1890 คลองสายแรกเสร็จ เป็นงานโยธาใหญ่ชิ้นแรกของญี่ปุ่นที่คนญี่ปุ่นทำเองทั้งหมด ปากอุโมงค์ยังมีป้ายหินที่นักการเมืองอย่างอิโต ฮิโรบุมิ เขียนไว้
ระหว่างก่อสร้าง ทานาเบะไปดูโรงไฟฟ้าพลังน้ำที่แอสเพน โคโลราโด แล้วกลับมาโน้มน้าวผู้ว่าฯ ให้เพิ่มการผลิตไฟฟ้า ปี 1891 โรงไฟฟ้าเคอาเงะ กลายเป็นโรงไฟฟ้าพลังน้ำแห่งแรกของญี่ปุ่นที่จ่ายไฟให้ประชาชน ป้อนโรงงานและรถไฟฟ้าสายแรกของญี่ปุ่น เรือขนสินค้าจากโอตสึผ่านเกียวโตไปถึงโอซาก้า น้ำในคลองใช้ป้องกันไฟให้พระราชวังหลวง และนักจัดสวนโองาวะ จิเฮ ก็ใช้น้ำนี้สร้างสวนชื่อดังในย่านโอกาซากิ
ไปดูอะไรดี
- เรือบิวะโกะโซซุย: เรือล่องคลองที่กลับมาวิ่งในปี 2018 หลังหยุดไปราว 70 ปี จากโอตสึถึงเคอาเงะGoogle Maps びわ湖疏水船 大津乗下船場 (เปิดในแท็บใหม่)
- เคอาเงะ: โรงไฟฟ้าเคอาเงะรุ่นที่สอง และโรงกรองน้ำที่เปิดให้ชมทุกปี ขึ้นชื่อเรื่องต้นอาซาเลียราว 4,800 ต้นGoogle Maps 蹴上発電所 (เปิดในแท็บใหม่)
- มุรินอัน: บ้านพักในเกียวโตของยามากาตะ อาริโตโมะ สวนใช้น้ำจากคลองGoogle Maps 無鄰菴 (เปิดในแท็บใหม่)
- สวนศาลเจ้าเฮอัน: สระน้ำรับน้ำจากทะเลสาบบิวะผ่านคลองGoogle Maps 平安神宮神苑 (เปิดในแท็บใหม่)
วางแผนเที่ยวด้วยคู่มือเที่ยวเกียวโต และคู่มือเที่ยวชิงะ และดูที่เที่ยวสายสวนเพิ่ม
รู้ไว้ก่อนไป
- จองเรือบิวะโกะโซซุยล่วงหน้า แล้วล่องช้า ๆ ผ่านอุโมงค์ยุคเมจิ
- มองหาป้ายหินเหนือปากอุโมงค์ ที่นักการเมืองยุคเมจิเขียนไว้
- ไปโรงกรองน้ำเคอาเงะวันเปิดให้ชมช่วงอาซาเลียบาน
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
ทำไมต้องสร้างคลองทะเลสาบบิวะ
เพื่อฟื้นเกียวโตหลังเมืองหลวงย้ายไปโตเกียว โดยนำน้ำมาใช้ผลิตไฟฟ้า ขนส่ง ทำนา ป้องกันไฟ และทำสวน
ล่องเรือในคลองได้ไหม
ได้ เรือบิวะโกะโซซุยวิ่งระหว่างโอตสึกับเคอาเงะ กลับมาวิ่งอีกครั้งปี 2018 หลังหยุดไปราว 70 ปี
มาจากที่ไหน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นอื่นในพื้นที่เดียวกัน
- คิตามาเอะบุเนะ เรือพ่อค้าที่ทำให้เมืองท่าญี่ปุ่นร่ำรวย
- จาริกแสวงบุญ 33 วัดเจ้าแม่กวนอิมไซโงกุ เส้นทางใจ 1,300 ปี
- ช่างไม้ฮิดะ ฝีมือไม้ 1,300 ปีแห่งทาคายามะ
- ชาอุจิ 800 ปี เดินตามรอยมัทฉะในเกียวโตใต้
- ทะเลสาบบิวะ หมู่บ้านที่อยู่กับน้ำมาหลายร้อยปี
- ผ้าไหมชิริเมนแห่งทังโกะ 300 ปีของไหมริมทะเลเกียวโตเหนือ
- โยโกสุกะ คุเระ ซาเซโบะ ไมซูรุ สี่เมืองท่าทัพเรือของญี่ปุ่น
- รถไฟข้ามทะเล นางาฮามะ สึรุงะ และอิมาโจ
- หกเตาเผาโบราณ เครื่องปั้นที่เกิดและโตในญี่ปุ่น
- อิงะและโคกะ ตามหานินจาตัวจริง
- เอซาชิ เมืองปลาเฮร์ริงที่เคยรุ่งกว่าเอโดะ
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
หัตถกรรมจากพื้นที่เดียวกัน
- เคียวคาโนโกะชิโบริ ผ้ามัดย้อมลายจุดลูกกวาง
- เคียวคุมิฮิโมะ เชือกถักไหมแห่งเกียวโต
- เคียวคุโรมงสึกิโซเมะ กิโมโนดำพิธีการแห่งเกียวโต
- เคียวโคมง กิโมโนพิมพ์ลายแบบเกียวโต
- เคียวชิกกิ เครื่องเขินเกียวโตสายพิธีชงชา
- เคียวซาชิโมโนะ งานไม้ประกอบเกียวโตเพื่อพิธีชงชา
- เคียวเซ็นสึ พัดพับแห่งเกียวโต
- เคียวนิงเงียว ตุ๊กตาเกียวโตจากช่างหลายมือ
- เคียวนุอิ งานปักแห่งเกียวโต
- เคียวบุตสึงุ เครื่องบูชาพุทธแห่งเกียวโต
- เคียวบุตสึดัน ตู้พระเกียวโตจำลองวัดใหญ่
- เคียวยากิ คิโยมิซุยากิ เครื่องปั้นแห่งเกียวโต
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้