ของดีขึ้นทะเบียน GI
คัมเปียวมินาคุจิ
水口かんぴょう
แถบน้ำเต้าตากแห้งจากมินาคุจิ เมืองโคกะ จังหวัดชิงะ ยังคงตากแดดแบบเดียวกับเมื่อ 400 ปีก่อน ต้มแล้วนุ่มและซึมรสดี
ข้อมูลสำคัญ
- ขึ้นทะเบียนคุ้มครองชื่อเมื่อ
- 27 มีนาคม 2567
- ภูมิภาค
- คันไซ
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 水口かんぴょう
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 滋賀県甲賀市水口町
แถบน้ำเต้าตากแห้ง
คัมเปียวคือเนื้อน้ำเต้ายูงาโอะที่ปอกเป็นเส้นยาวแล้วตากแห้ง ต้มกับโชยุหวานแล้วใช้เป็นไส้ซูชิม้วนคัมเปียวมากิและฟุโตมากิ คัมเปียวมินาคุจิต้มแล้วนุ่มและซึมรสได้ดี
ตากแดดแบบดั้งเดิม
มินาคุจิในเมืองโคกะ จังหวัดชิงะ ทำคัมเปียวจากน้ำเต้าพันธุ์พื้นเมืองของตัวเองมาราว 400 ปี ผู้ผลิตยังตากแดดแทนการอบลมร้อน ในภาพพิมพ์ชุดห้าสิบสามสถานีแห่งโทไกโดของฮิโรชิเกะเมื่อราวปี 1833 ภาพของมินาคุจิแสดงหญิงชาวบ้านกำลังทำคัมเปียวของขึ้นชื่อของเมือง
ซูชิงานเทศกาล
คนท้องถิ่นขาดคัมเปียวไม่ได้ในอุกาวะซูชิ ซูชิที่ทำกินช่วงเทศกาลใบไม้ผลิ
รู้ไว้ก่อนไป
- มินาคุจิเคยเป็นเมืองพักบนถนนโทไกโดสายเก่าระหว่างเอโดะกับเกียวโต
- โคกะเป็นถิ่นนินจา บ้านนินจาโคกะริวอยู่ห่างออกไปไม่ไกล
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
คัมเปียวใช้ทำอะไร
ต้มกับโชยุหวานแล้วใช้ม้วนซูชิ หรือใช้มัดอาหารแทนเชือกที่กินได้
เตรียมยังไง
ขยำกับเกลือ ล้างน้ำ แช่ให้นิ่ม แล้วต้มในดาชิกับโชยุและน้ำตาล
มาจากที่ไหน
ของดี GI อื่นจากพื้นที่เดียวกัน
หัตถกรรมจากพื้นที่เดียวกัน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นในพื้นที่เดียวกัน
- คลองทะเลสาบบิวะ คลองแห่งความหวังจากโอตสึสู่เกียวโต
- จาริกแสวงบุญ 33 วัดเจ้าแม่กวนอิมไซโงกุ เส้นทางใจ 1,300 ปี
- ช่างไม้ฮิดะ ฝีมือไม้ 1,300 ปีแห่งทาคายามะ
- ทะเลสาบบิวะ หมู่บ้านที่อยู่กับน้ำมาหลายร้อยปี
- รถไฟข้ามทะเล นางาฮามะ สึรุงะ และอิมาโจ
- หกเตาเผาโบราณ เครื่องปั้นที่เกิดและโตในญี่ปุ่น
- อิงะและโคกะ ตามหานินจาตัวจริง
- เอซาชิ เมืองปลาเฮร์ริงที่เคยรุ่งกว่าเอโดะ
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้