เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่น
ช่องแคบคัมมง เมืองท่าย้อนยุคสองฝั่งทะเล
関門“ノスタルジック”海峡
เกาะฮนชูกับคิวชูเกือบแตะกันที่ช่องแคบคัมมง หลังสงครามเปิดเมืองท่า ชิโมโนเซกิและโมจิเต็มไปด้วยตึกสมัยใหม่หลังใหญ่ ทุกวันนี้ยังข้ามไปมาได้ด้วยเรือเฟอร์รี หรือเดินผ่านอุโมงค์ใต้ทะเล
ข้อมูลสำคัญ
- ธีม
- ปราสาท, ทะเลและริมน้ำ, อาหารและสาเก
- ยุค
- ยุคเมจิ
- ภูมิภาค
- คันไซ, ชูโกคุ, คิวชูและโอกินาว่า
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 関門“ノスタルジック”海峡
- ชื่อรองทางการภาษาญี่ปุ่น
- ~時の停車場、近代化の記憶~
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 福岡県(北九州市)・山口県(下関市)
เรื่องเล่าของมรดกนี้
ช่องแคบคัมมงระหว่างทะเลเซโตะในกับทะเลญี่ปุ่นเป็นทางแยกมาแต่โบราณ ปลายยุคเอโดะ แคว้นโชชูปิดช่องแคบไม่ให้เรือตะวันตกผ่าน จนเกิดสงครามชิโมโนเซกิ เมื่อแพ้ โชชูส่งทาคาสุงิ ชินซากุ ไปเจรจาสันติภาพในปี 1864 ท่าเรือชิโมโนเซกิจึงเปิดสู่โลกโดยปริยาย
วิศวกรอังกฤษที่นำโดยริชาร์ด บรันตัน สร้างประภาคารแบบตะวันตกคู่ที่ปลายช่องแคบทั้งสองด้าน คือมุตสึเระจิมะกับเฮซากิ จุดไฟครั้งแรกปี 1872 ทั้งคู่ ด้วยแสงนำทางนี้ ชิโมโนเซกิซึ่งเป็นท่าเรือคิตามาเอะบุเนะเก่า และโมจิที่มีเหมืองถ่านหินชิคุโฮหนุนหลัง เติบโตเป็นเมืองท่านานาชาติ เต็มไปด้วยตึกสมัยใหม่ตั้งแต่ยุคเมจิถึงต้นยุคโชวะที่ยังตั้งอยู่ถึงวันนี้
ไปดูอะไรดี
- ท่าเรือโมจิ: ริมน้ำที่เรียงรายด้วยตึกยุคเมจิถึงต้นโชวะGoogle Maps 門司港レトロ (เปิดในแท็บใหม่)
- ชิโมโนเซกิ: ตึกสมัยใหม่ที่หันหน้าไปหาโมจิข้ามช่องแคบ
- ประภาคารเฮซากิ: แฝดฝั่งตะวันออก สร้างปี 1872Google Maps 部埼灯台 (เปิดในแท็บใหม่)
- การข้ามช่องแคบ: เรือเฟอร์รีและอุโมงค์ใต้ทะเลเชื่อมสองฝั่ง
วางแผนเที่ยวด้วยคู่มือฟุกุโอกะ และยามางุจิ และดูที่เที่ยวสายประวัติศาสตร์เพิ่ม
รู้ไว้ก่อนไป
- ขาไปนั่งเฟอร์รี ขากลับเดินอุโมงค์ จะได้เห็นช่องแคบทั้งสองมุม
- ดูเรือใหญ่ ทั้งเรือบรรทุกน้ำมันและเรือโดยสารแล่นผ่านช่องแคบแคบ ๆ ทั้งวัน
- เผื่อเวลาให้ทั้งสองฝั่ง แต่ละท่าเรือมีตึกเก่าของตัวเอง
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
ช่องแคบคัมมงอยู่ที่ไหน
ระหว่างชิโมโนเซกิ ยามางุจิ บนเกาะฮนชู กับโมจิ คิตะคิวชู ฟุกุโอกะ บนเกาะคิวชู
ข้ามช่องแคบคัมมงยังไง
นั่งเรือเฟอร์รีระยะสั้น หรือผ่านอุโมงค์ใต้ทะเล
มาจากที่ไหน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นอื่นในพื้นที่เดียวกัน
- คากุระอิวามิ เทพและยักษ์ร่ายรำตำนานโบราณ
- คิตามาเอะบุเนะ เรือพ่อค้าที่ทำให้เมืองท่าญี่ปุ่นร่ำรวย
- จาริกแสวงบุญ 33 วัดเจ้าแม่กวนอิมไซโงกุ เส้นทางใจ 1,300 ปี
- ถนนรถม้าเงิน 73 กิโลเมตรสู่เหมืองแร่เฮียวโงะ
- ถนนสายน้ำตาล ขนมหวานตามถนนนางาซากิไคโด
- ทัมบะ-ซาซายามะ เมืองปราสาทที่อยู่ในเพลงพื้นบ้าน
- หกเตาเผาโบราณ เครื่องปั้นที่เกิดและโตในญี่ปุ่น
- อาโก เมืองที่ทำเกลือดีที่สุดของญี่ปุ่น
- อาวาจิ เกาะแรกในตำนานกำเนิดญี่ปุ่น
- อิตามิและนาดะ บ้านเกิดสาเกใสของญี่ปุ่น
- อินาบะและทาจิมะ ภูมิทัศน์ที่ลมทะเลญี่ปุ่นปั้นแต่ง
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
หัตถกรรมจากพื้นที่เดียวกัน
- โคอิชิวาระยากิ เครื่องปั้นลายจังหวะ
- ทัมบะทาจิคุอิยากิ เครื่องปั้นบ้าน ๆ 800 ปี
- โทโยโอกะคิริวไซกุ หีบและตะกร้าหวายวิลโลว์
- บันชูเคบาริ เหยื่อตกปลาขนนกทำมือแห่งเฮียวโงะ
- บันชูโซโรบัง ลูกคิดไม้แห่งโอโนะ
- บันชูมิกิอุจิฮาโมโนะ เครื่องมือช่างไม้แห่งเฮียวโงะ
- ผ้ามัดหมี่ครามคุรุเมะกาสุริ
- ผ้าไหมฮากาตะโอริ ฟุกุโอกะ
- ยาเมะโจจิน โคมวาดมือสำหรับโอบ้งแห่งฟุกุโอกะ
- ยาเมะฟุกุชิมะบุตสึดัน ตู้พระทองแห่งแรกของคิวชู
- อากาโนะยากิ ภาชนะชงชาของเจ้าเมืองนักชา
- อากามะซุซุริ แท่นฝนหมึกแกะลายแห่งยามากุจิ
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้