ถนนสายน้ำตาล ขนมหวานตามถนนนางาซากิไคโด

เรื่องเล่าของมรดกนี้

นางาซากิเปิดค้าขายกับโปรตุเกสในปี 1571 และน้ำตาลก็มาพร้อมวิธีทำอาหารใหม่ ๆ และเครื่องเทศ ต้นศตวรรษที่ 18 น้ำตาลเข้ามาปีละกว่า 2,000 ตัน เก็บในโกดังพิเศษบนเกาะเดจิมะ ถนนนางาซากิไคโด ยาว 228 กิโลเมตร มีเมืองพักม้า 25 แห่ง จากนางาซากิถึงโคคุระ เป็นเส้นทางของขุนนาง พ่อค้า ชาวดัตช์ที่เดินทางไปเอโดะ และน้ำตาล ช่างทำขนมตามเส้นทางยังเดินทางไปเรียนสูตรตะวันตกและจีนถึงนางาซากิได้โดยตรง

ผลคือวัฒนธรรมขนมหวานที่ไม่เหมือนที่ไหน ทั้งขนมสไตล์คาสเตลลา บิสกิตมารุโบโระ ขนมข้าวพองโอโคชิ และโยกังโองิเนื้อเนียน ที่ทำจากน้ำใสและถั่วดีของซากะ ตั้งแต่ยุคเมจิ ขนมหวานเป็นพลังงานให้คนงานเหมืองถ่านหินที่จิคุโฮ และโยกังคุโรงาเนะขนาดพกพาก็เลี้ยงคนงานโรงถลุงเหล็กยาฮาตะ เจ้าแคว้นที่เฝ้านางาซากิ ตระกูลคุโรดะและนาเบชิมะ ซื้อน้ำตาลได้ก่อนใคร ขนมพวกนี้จึงกระจุกอยู่ในดินแดนเดิมของพวกเขา

ไปดูอะไรดี

• เดจิมะ: สถานีการค้าดัตช์เก่าในนางาซากิ มีโกดังน้ำตาลที่สร้างขึ้นใหม่ตามแบบเดิมGoogle Maps 出島和蘭商館跡 (เปิดในแท็บใหม่)ดูแผนที่
• วัดโซฟุกุจิ: วัดสไตล์จีนสีแดงชาดในนางาซากิ ที่เคยรับน้ำตาลถวายจากพ่อค้าฝูเจี้ยนGoogle Maps 崇福寺 長崎 (เปิดในแท็บใหม่)ดูแผนที่
• ชิโอตะสึ: เมืองพักม้าในซากะ ที่เคยมีร้านค้าส่งน้ำตาลและร้านขนมเรียงรายGoogle Maps 塩田津 (เปิดในแท็บใหม่)ดูแผนที่
• พิพิธภัณฑ์โยกังมุราโอกะโซฮมโป: ประวัติและเครื่องมือทำโยกังโองิGoogle Maps 村岡総本舗 羊羹資料館 (เปิดในแท็บใหม่)ดูแผนที่

วางแผนเที่ยวด้วยคู่มือเที่ยวนางาซากิ คู่มือเที่ยวซากะ และคู่มือเที่ยวฟุกุโอกะ และดูที่เที่ยวสายประวัติศาสตร์เพิ่ม