บันชูโซโรบัง ลูกคิดไม้แห่งโอโนะ

งานศิลปะจากไม้

ลูกคิดบันชูใช้ไม้ธรรมชาติที่แข็งและหนัก ลูกทำจากไม้เบิร์ชหรือไม้บ็อกซ์วูด กรอบจากไม้อย่างไม้มะเกลือ ประกอบด้วยงานเข้าไม้แบบดั้งเดิมที่ละเอียด จึงใช้ง่าย ลูกดีดได้คล่อง และผิวขัดเงาทำให้แต่ละอันเป็นงานศิลปะจากไม้ ราวปี 1960 เมืองโอโนะเมืองเดียวผลิตปีละ 3.6 ล้านอันจากโรงงาน 350 แห่ง มากที่สุดในญี่ปุ่น ผลิตที่โอโนะ คาไซ มิกิ คาโกกาวะ และคาโต จังหวัดเฮียวโงะ

หมุดและการขัดเงา

• คัดไม้แล้วผึ่งให้แห้งดี จากนั้นกลึงลูก ดึงซี่ไม้ไผ่ และเลื่อยไม้ทำกรอบ
• ทำคานกลาง กรอบ และแผ่นหลัง ร้อยลูกเข้าซี่ แล้วประกอบกรอบ
• ดัดส่วนที่บิดให้ตรง แล้วเจาะรูจิ๋วผ่านกรอบเพื่อใส่หมุดล็อกซี่ไม้ไผ่
• ขัดด้วยกระดาษทรายแปดเบอร์ หญ้าหางม้า และใบมุกุ แล้วถูด้วยขี้ผึ้งขาวธรรมชาติ

วิชาที่ได้มาตอนลี้ภัย

ลูกคิดเดินทางจากจีนผ่านนางาซากิมาถึงโอตสึในปลายสมัยมุโรมาจิ เมื่อโทโยโทมิ ฮิเดโยชิ ล้อมปราสาทมิกิ ชาวเมืองที่หนีไปโอตสึได้เรียนทำลูกคิดที่นั่น แล้วกลับมาทำที่บ้านเกิด ความต้องการลดลงหลังมีเครื่องคิดเลข แต่ช่างยังได้รับคำสั่งซื้อจากครูสอนลูกคิดและนักบัญชีทั่วญี่ปุ่น