งานหัตถกรรมดั้งเดิม
อากาโนะยากิ ภาชนะชงชาของเจ้าเมืองนักชา
上野焼
เครื่องปั้นสำหรับชงชาเนื้อบางสง่างามจากฟุกุจิ จังหวัดฟุกุโอกะ เริ่มในปี 1602 โดยเจ้าเมืองที่เรียนชาจากเซ็น โนะ ริคิวโดยตรง
ข้อมูลสำคัญ
- ได้รับการรับรองเมื่อ
- 27 เมษายน 2526
- ประเภท
- เครื่องปั้นดินเผา
- ภูมิภาค
- คิวชูและโอกินาว่า
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 上野焼
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 田川郡福智町
น้ำเคลือบคือภาพวาด
อากาโนะยากิแทบไม่วาดลาย ความงามอยู่ที่น้ำเคลือบ ทั้งสี การไหล ผิวสัมผัส ความเงา และการเปลี่ยนแปลงในเตา เพราะเติบโตมาเป็นภาชนะชงชา หลายชิ้นจึงบางและประณีต ผลิตที่เมืองฟุกุจิ จังหวัดฟุกุโอกะ ทั้งภาชนะชงชาและสาเก แจกัน จานชาม และภาชนะเครื่องหอม
ขึ้นรูปให้บาง
ส่วนใหญ่ขึ้นรูปบนแป้นหมุน แต่ก็มีการตี ปั้นมือ ขึ้นจากแผ่นดิน และใช้แม่พิมพ์ ผิวอาจตกแต่งด้วยน้ำดิน รอยแปรงฮาเคเมะ รอยไม้ปาด แกะสลัก หรือขูดลายหวี เพราะชิ้นงานบาง จึงเผาดิบก่อนวาดลาย แล้วเผาที่ราว 1,200 องศา
ก่อตั้งโดยเจ้าเมืองผู้รักชา
ปี 1602 เมื่อโฮโซกาวะ ทาดาโอกิ ได้เป็นเจ้าเมืองโคคุระ เขาเชิญช่างปั้นชาวเกาหลีมาสร้างเตาขั้นบันไดที่อากาโนะ ทาดาโอกิเรียนชากับเซ็น โนะ ริคิวโดยตรง เตานี้จึงทำงานประณีตให้ถูกตาเขา ต่อมาในฐานะเตาหลวงของแคว้น ได้ทำภาชนะชงชาตามรสนิยมของปรมาจารย์ชาโคโบริ เอ็นชู จนนับเป็นหนึ่งในเจ็ดเตาของเอ็นชู
รู้ไว้ก่อนไป
- เตาเผาอากาโนะตั้งอยู่ในหุบเขาเงียบสงบเชิงเขาฟุกุจิ บางเตามีนักชาแวะมาตลอดปี
- ลองเทียบอากาโนะกับโคอิชิวาระยากิ เครื่องปั้นดั้งเดิมอีกแห่งของฟุกุโอกะ
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
เจ็ดเตาของเอ็นชูคืออะไร?
เตาเผาที่ผูกกับรสนิยมของปรมาจารย์ชาโคโบริ เอ็นชู อากาโนะเป็นหนึ่งในนั้น
อากาโนะยากิมีลายวาดไหม?
แทบไม่มี ความงามมาจากสีและการไหลของน้ำเคลือบเป็นหลัก
มาจากที่ไหน
หัตถกรรมอื่นจากพื้นที่เดียวกัน
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นในพื้นที่เดียวกัน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้