ยาเมะโจจิน โคมวาดมือสำหรับโอบ้งแห่งฟุกุโอกะ

ภาพที่เรืองแสง

โคมยาเมะพัฒนาให้ใช้ไผ่พันเกลียวเส้นเดียวต่อเนื่อง และกระดาษทำมือยาเมะเนื้อบาง แสงจึงเรืองผ่านภาพทิวทัศน์ พืช ดอกไม้ และนก โด่งดังในฐานะโคมคลายร้อนยามค่ำหน้าร้อน และตั้งแต่เมจิในฐานะโคมโอบ้ง เทศกาลต้อนรับวิญญาณบรรพบุรุษ ยาเมะผลิตโคมมากที่สุดในญี่ปุ่น ผลิตที่ยาเมะ ยานางาวะ จิคุโกะ คุรุเมะ และพื้นที่ใกล้เคียงในฟุกุโอกะ

วาดโดยไม่ร่าง

• พันเส้นไผ่เป็นเกลียวเส้นเดียวตามร่องแม่แบบ
• แปะกระดาษสาหรือผ้าไหม แล้วตัดส่วนที่ซ้อนออก
• เมื่อแห้ง ถอดแม่แบบออก
• วาดภาพด้วยพู่กันมือเปล่า ไม่มีภาพร่าง
• สวมโคมเข้ากับห่วงและขาที่ลงรักและมากิเอะ แล้วติดอุปกรณ์

จากโคมเรียบง่ายสู่อันดับหนึ่ง

โคมยาเมะเริ่มต้นศตวรรษที่ 19 เป็นโคมบะโจจินเรียบง่ายลายวาดง่าย ๆ กลางศตวรรษที่ 19 การออกแบบใหม่พลิกโฉมโคม และถึงปลายศตวรรษที่ 19 โคมก็เป็นสินค้าอุตสาหกรรมหลักของท้องถิ่น ยาเมะยังเป็นบ้านของตู้พระประจำบ้านยาเมะฟุกุชิมะ ทั้งสองงานใช้ทักษะงานไม้ งานรัก และมากิเอะร่วมกัน