งานหัตถกรรมดั้งเดิม
มิกาวาจิยากิ พอร์ซเลนลายครามบางเฉียบ
三川内焼
พอร์ซเลนลายครามประณีตจากซาเซโบะ จังหวัดนางาซากิ อดีตเตาหลวงของเจ้าเมืองฮิราโดะ และขึ้นชื่อเรื่องภาพวาดเด็กจีน
ข้อมูลสำคัญ
- ได้รับการรับรองเมื่อ
- 6 กุมภาพันธ์ 2521
- ประเภท
- เครื่องปั้นดินเผา
- ภูมิภาค
- คิวชูและโอกินาว่า
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 三川内焼
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 佐世保市
สีครามบนพอร์ซเลนขาวบาง
มิกาวาจิยากิคือพอร์ซเลนขาววาดลายด้วยสีครามโกสุ ตั้งแต่เปิดเตาก็ทำของถวายราชสำนักและโชกุนมากมาย แม้แต่ของใช้ทั่วไปจึงเป็นงานชั้นสูงเสมอ ขึ้นชื่อเรื่องรายละเอียดประณีตแม่นยำ ผลิตที่ซาเซโบะ จังหวัดนางาซากิ ทั้งกระถางธูปหอม ภาชนะสาเกและชงชา แจกัน และจานชามร้านอาหารชั้นดี
หินอามากุสะ เผาสองรอบ
มิกาวาจิใช้หินพอร์ซเลนจากอามากุสะ ขึ้นรูปด้วยแป้นหมุน ปั้นมือ กดแม่พิมพ์ หรือเทน้ำดิน แล้วแต่งผิวและเผาดิบที่ราว 900 องศา วาดลายด้วยโกสุ ลงเคลือบ แล้วเผาจริงที่ 1,300 องศา
เตาหลวงของเจ้าเมืองฮิราโดะ
ปลายศตวรรษที่ 16 เจ้าเมืองท้องถิ่นที่ร่วมสงครามบุกเกาหลีของฮิเดโยชิ พาช่างปั้นชาวเกาหลีกลับมาเผาเตา จนถึงการปฏิรูปเมจิ ที่นี่รุ่งเรืองในฐานะเตาหลวงของแคว้นฮิราโดะ ในช่วงนั้นมีการค้นพบหินพอร์ซเลนอามากุสะ เทคนิคจึงก้าวกระโดด ศตวรรษที่ 17 ถ้วยกาแฟพอร์ซเลนบาง ๆ ถูกส่งออกจากฮิราโดะไปเนเธอร์แลนด์และจีน
รู้ไว้ก่อนไป
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
ลายคาราโกะคืออะไร?
ภาพเด็กจีนเล่นและไล่จับผีเสื้อ ที่เคยสงวนไว้ให้มิกาวาจิเท่านั้น
ทำไมมิกาวาจิถึงประณีตนัก?
เพราะเป็นเตาหลวงของเจ้าเมืองฮิราโดะ ทำของถวายราชสำนักและโชกุน จึงมุ่งคุณภาพชั้นสูงเสมอ
มาจากที่ไหน
หัตถกรรมอื่นจากพื้นที่เดียวกัน
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นในพื้นที่เดียวกัน
- โจรสลัดมุราคามิ เจ้าทะเลแห่งหมู่เกาะเกโยะ
- ช่างหินแห่งยัตสึชิโระ ผู้สร้างสะพานหินของญี่ปุ่น
- ซากุระ นาริตะ ซาวาระ โชชิ เอโดะที่ใกล้สนามบินที่สุด
- ถนนสายน้ำตาล ขนมหวานตามถนนนางาซากิไคโด
- โยโกสุกะ คุเระ ซาเซโบะ ไมซูรุ สี่เมืองท่าทัพเรือของญี่ปุ่น
- อิกิ สึชิมะ โกโตะ เกาะชายแดนที่เชื่อมญี่ปุ่นกับแผ่นดินใหญ่
- ฮาโกเนะฮาจิริ เดินถนนหินสมัยเอโดะข้ามภูเขาฮาโกเนะ
- ฮิเซ็น บ้านเกิดเครื่องพอร์ซเลนญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้