เคียวยากิ คิโยมิซุยากิ เครื่องปั้นแห่งเกียวโต

ความสง่าแบบเกียวโตในเนื้อดิน

เคียวยากิและคิโยมิซุยากิรวมทั้งงานละเอียดอ่อนช้อยที่รักษาขนบ และงานดีไซน์ใหม่สำหรับชีวิตสมัยนี้ ไม่มีสไตล์เดียว งานนี้ยังไม่ใช้เครื่องจักร ราว 90% ทำด้วยมือ แต่ละขั้นมีช่างเฉพาะทาง ผลิตในเมืองเกียวโต อุจิ โจโย มุโกะ คาเมโอกะ และนางาโอกะเคียว จังหวัดเกียวโต ทั้งจานชาม แจกัน ภาชนะชงชา และอุปกรณ์จุดเครื่องหอม

ดินจากแดนไกล

เกียวโตไม่มีดินหรือหินพอร์ซเลนเอง ช่างจึงสั่งวัตถุดิบจากที่อย่างอามากุสะในคุมาโมโตะและชิการากิในชิงะ แล้วผสมให้เหมาะกับแต่ละงาน หลังขึ้นรูป แต่งผิว และเผาดิบ ก็วาดลายใต้เคลือบ ลงเคลือบแล้วเผา ถ้าเป็นงานสี จะวาดลายบนเคลือบแล้วเผาอีกรอบ บางชิ้นยังปิดทองหรือเงินเปลว

นครแห่งช่างปั้นชั้นครู

เครื่องปั้นในเกียวโตเริ่มก่อนสมัยเฮอัน และเฟื่องฟูเมื่อสร้างนครหลวง เมืองนี้มีช่างปั้นยิ่งใหญ่เกิดขึ้นไม่ขาดสาย ศตวรรษที่ 17 มีนินเซและเคนซัง ศตวรรษที่ 19 มีเอเซ็นผู้เผาพอร์ซเลนสำเร็จ รวมถึงโมคุเบ โฮเซ็น และนินอามิ สมัยเมจิ เกียวโตเชิญช่างชาวเยอรมันชื่อกอทท์ฟรีด วาเกเนอร์มา เทคนิคจากต่างประเทศจึงผลักงานให้ก้าวหน้า