เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่น
รถไฟข้ามทะเล นางาฮามะ สึรุงะ และอิมาโจ
海を越えた鉄道
ราว 100 ปีก่อน ซื้อตั๋วใบเดียวจากโตเกียวไปเบอร์ลินได้ รถไฟวิ่งไปสึรุงะ ลงเรือข้ามไปวลาดิวอสตอก แล้วต่อรถไฟสายทรานส์ไซบีเรีย เรื่องนี้เริ่มจากทางรถไฟยุคเมจิที่เชื่อมทะเลสาบบิวะกับทะเลญี่ปุ่น
ข้อมูลสำคัญ
- ธีม
- ทะเลและริมน้ำ, อาหารและสาเก
- ยุค
- ยุคเมจิ
- ภูมิภาค
- ชูบุ, คันไซ
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 海を越えた鉄道
- ชื่อรองทางการภาษาญี่ปุ่น
- ~世界へつながる 鉄路のキセキ~
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 福井県(南越前町、敦賀市)・滋賀県(長浜市)
เรื่องเล่าของมรดกนี้
หลายร้อยปีที่สินค้าจากฝั่งทะเลญี่ปุ่นต้องข้ามช่องเขาจากสึรุงะมาทะเลสาบบิวะ แล้วไปต่อเกียวโตและโอซาก้า ปี 1884 ทางรถไฟนางาฮามะถึงสึรุงะเปิดใช้ ทะลุภูเขาด้วยอุโมงค์ยานางาเสะ อุโมงค์ที่ยาวที่สุดในญี่ปุ่นตอนนั้น สร้างโดยวิศวกรญี่ปุ่นเอง ช่วงต่อไปอิมาโจต้องขุดอุโมงค์ 12 แห่งในภูเขาสูงชันระยะ 30 กิโลเมตร ก่ออิฐด้วยมือทั้งหมด พนักงานรถจักรไอน้ำโกยถ่านหินในความร้อนเหมือนห้องซาวน่า และอุโมงค์หลายแห่งยังใช้เป็นถนนจนวันนี้
หลังรถไฟทรานส์ไซบีเรียเปิด ก็มีเรือเชื่อมสึรุงะกับวลาดิวอสตอก และตั้งแต่ปี 1912 รถไฟระหว่างประเทศยุโรปเอเชียวิ่งจากโตเกียวถึงท่าเรือสึรุงะ พร้อมตั๋วยาวถึงยุโรป กวีโยซาโนะ อากิโกะ ไปปารีสด้วยเส้นทางนี้ ทีมนักกีฬาญี่ปุ่นที่ไปโอลิมปิกครั้งแรกที่สตอกโฮล์มก็เช่นกัน ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ผู้ลี้ภัยชาวยิวที่ถือวีซ่าจากนักการทูตสุงิฮาระ จิอุเนะ ขึ้นฝั่งที่นี่ และคนเมืองต้อนรับด้วยการเปิดโรงอาบน้ำให้ฟรีและแจกผลไม้
ไปดูอะไรดี
- สถานีนางาฮามะเก่า: อาคารสถานีรถไฟที่เก่าที่สุดที่ยังเหลืออยู่ในญี่ปุ่น ปี 1882 ตอนนี้เป็นพิพิธภัณฑ์นางาฮามะเรลเวย์สแควร์Google Maps 長浜鉄道スクエア (เปิดในแท็บใหม่)
- อุโมงค์โคโตเนะ: อุโมงค์รถไฟที่เก่าที่สุดที่ยังเหลืออยู่ในญี่ปุ่น ก่ออิฐ และยังมีคราบเขม่าควันรถไฟGoogle Maps 小刀根トンネル (เปิดในแท็บใหม่)
- โกดังอิฐแดงสึรุงะ: โกดังน้ำมันเก่า ตอนนี้มีโมเดลรถไฟจำลอง คาเฟ่ และร้านอาหารGoogle Maps 敦賀赤レンガ倉庫 (เปิดในแท็บใหม่)
- พิพิธภัณฑ์ท่าเรือแห่งมนุษยธรรมสึรุงะ: เรื่องราวของผู้ลี้ภัยกับวีซ่าต่อชีวิตGoogle Maps 人道の港 敦賀ムゼウム (เปิดในแท็บใหม่)
วางแผนเที่ยวด้วยคู่มือเที่ยวฟุกุอิ และคู่มือเที่ยวชิงะ และดูที่เที่ยวสายประวัติศาสตร์เพิ่ม
รู้ไว้ก่อนไป
- ลองไทซูชิ ซูชิปลากะพงแดงที่เคยขายบนชานชาลาสึรุงะ ให้ผู้โดยสารที่รอต่อหัวรถจักรช่วยดัน
- กินโซบะอิมาโจ เชื่อกันว่าโซบะยืนกินบนชานชาลาเริ่มต้นที่สถานีอิมาโจ
- แวะเคอุนกัง ตรงข้ามสถานีนางาฮามะเก่า เรือนรับรองที่พ่อค้าท้องถิ่นสร้างรับเสด็จปี 1887
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
สมัยก่อนนั่งรถไฟจากโตเกียวไปยุโรปได้จริงไหม
ได้ ตั้งแต่ปี 1912 รถไฟระหว่างประเทศยุโรปเอเชียเชื่อมโตเกียวกับสึรุงะ ต่อเรือไปวลาดิวอสตอก แล้วต่อรถไฟทรานส์ไซบีเรีย ด้วยตั๋วใบเดียว
เดินในอุโมงค์เก่าได้ไหม
อุโมงค์สายโฮคุริกุเก่าหลายแห่งยังเป็นถนนอยู่ และมีงานเดินเที่ยวผ่านอุโมงค์จัดขึ้นด้วย
มาจากที่ไหน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นอื่นในพื้นที่เดียวกัน
- คลองทะเลสาบบิวะ คลองแห่งความหวังจากโอตสึสู่เกียวโต
- คิตามาเอะบุเนะ เรือพ่อค้าที่ทำให้เมืองท่าญี่ปุ่นร่ำรวย
- จาริกแสวงบุญ 33 วัดเจ้าแม่กวนอิมไซโงกุ เส้นทางใจ 1,300 ปี
- ช่างไม้ฮิดะ ฝีมือไม้ 1,300 ปีแห่งทาคายามะ
- ซาบะไคโด ถนนปลาซาบะจากวากาสะสู่เกียวโต
- ทะเลสาบบิวะ หมู่บ้านที่อยู่กับน้ำมาหลายร้อยปี
- หกเตาเผาโบราณ เครื่องปั้นที่เกิดและโตในญี่ปุ่น
- อิงะและโคกะ ตามหานินจาตัวจริง
- เอจิเซ็น ฟุกุอิ 400 ปีของเมืองที่สร้างด้วยหิน
- เอซาชิ เมืองปลาเฮร์ริงที่เคยรุ่งกว่าเอโดะ
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
หัตถกรรมจากพื้นที่เดียวกัน
- ชิการากิยากิ เครื่องปั้นเมืองทานูกิ
- ผ้าป่านโอมิโจฟุ ชิงะ
- วากาสะเมโนะไซคุ อาเกตแดงจากไฟแห่งโอบามะ
- วาคาสะนุริ เครื่องเขินลายใต้ทะเล เมืองตะเกียบ
- เอจิเซ็นชิกกิ เครื่องเขินฟุกุอิกับตำนาน 1,500 ปี
- เอจิเซ็นทันสึ ตู้เคลือบรักประดับเหล็กตีมือ
- เอจิเซ็นยากิ เครื่องปั้นโบราณแห่งฟุกุอิ
- เอจิเซ็นวาชิ กระดาษสาญี่ปุ่นของศิลปิน 1,500 ปี
- เอจิเซ็นอุจิฮาโมโนะ มีดตีมือ 700 ปีแห่งฟุกุอิ
- โอซาก้าคาราคิซาชิโมโนะ เฟอร์นิเจอร์ไม้ชิงชันและไม้มะเกลือ
- ฮิโกเนะบุตสึดัน ตู้พระทองจากช่างเกราะแห่งชิงะ
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้