งานหัตถกรรมดั้งเดิม
คานาซาวะฮากุ แผ่นทองคำเปลวแห่งคานาซาวะ
金沢箔
ทองคำเปลวและเงินเปลวจากคานาซาวะ ตีบางจนปิดลายใดก็ได้โดยยังเงาเต็มที่ เกือบทั้งหมดของญี่ปุ่นมาจากที่นี่
ข้อมูลสำคัญ
- ได้รับการรับรองเมื่อ
- 8 มิถุนายน 2520
- ประเภท
- เครื่องมือช่าง
- ภูมิภาค
- ชูบุ
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 金沢箔
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 金沢市、小松市他、富山県/富山市、小矢部市
บางเกินจินตนาการ
ทองคำเปลวคานาซาวะบางเพียง 1/10,000 ถึง 2/10,000 มม. จึงปิดได้แม้รูปทรงซับซ้อนที่สุด โดยความเงาของทองไม่ลดลงเลย ใช้ปิดศาลเจ้า วัด และตู้พระประจำบ้าน ทำเป็นดิ้นทองดิ้นเงินในผ้า ตกแต่งเครื่องเขินมากิเอะและจินคิน เครื่องเคลือบ ฉากกั้น ประตูฟุสึมะ และป้าย คานาซาวะผลิตทองคำเปลวเกือบทั้งหมดของญี่ปุ่น ผลิตที่คานาซาวะและโคมัตสึ จังหวัดอิชิกาวะ และโทยามะกับโอยาเบะ จังหวัดโทยามะ
จากแท่งทองสู่แผ่นเปลว
- ผสมทองกับเงินเล็กน้อย แล้วรีดให้บางเหลือ 1/100 มม.
- ตีระหว่างกระดาษพิเศษจนบาง 1/1000 มม. ขั้นที่เรียกว่าอุวะซุมิ
- นำอุวะซุมิไปตีอีกครั้งระหว่างกระดาษตีทอง จนเป็นแผ่นเปลว
- กระดาษตีทองต้องเตรียมนานราวสี่เดือน และน้ำอ่อนเป็นสิ่งจำเป็น
คำสั่งจากสนามรบ
ประวัติทองคำเปลวคานาซาวะย้อนไปปลายยุคเซ็งโงกุ เมื่อมาเอดะ โทชิอิเอะ เจ้าแคว้นคางะ ส่งจดหมายจากค่ายทัพสงครามเกาหลีสั่งให้ทำทองคำเปลวที่บ้านเมือง ต่อมารัฐบาลโชกุนเอโดะควบคุมการผลิตทั่วประเทศ เมื่อการปฏิรูปเมจิยกเลิกการควบคุม ทองคำเปลวคานาซาวะก็เติบโตทั้งฝีมือและปริมาณ
รู้ไว้ก่อนไป
- เดินย่านฮิงาชิจายะ มีร้านขายงานทองคำเปลวและเงินเปลวแท้
- ทองคำเปลวบอบบางมาก จับด้วยอุปกรณ์ที่ร้านเตรียมให้เท่านั้น
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
ทองคำเปลวคานาซาวะบางแค่ไหน?
ราว 1/10,000 ถึง 2/10,000 มม.
ใช้ทำอะไร?
วัด ตู้พระประจำบ้าน เครื่องเขิน เครื่องเคลือบ ผ้า ฉากกั้น และป้าย
มาจากที่ไหน
หัตถกรรมอื่นจากพื้นที่เดียวกัน
- คางะนุอิ งานปักไหมทองแห่งคานาซาวะ
- คางะยูเซ็น กิโมโนลายดอกไม้แห่งคานาซาวะ
- คานาซาวะชิกกิ มากิเอะทองแห่งแคว้นคางะ
- คานาซาวะบุตสึดัน ตู้พระทองและมากิเอะแห่งคางะ
- คุตานิยากิ พอร์ซเลนวาดห้าสี
- โชงาวะฮิกิโมโนะคิจิ งานไม้กลึงแห่งโทยามะ
- ทาคาโอกะชิกกิ เครื่องเขินฝังเปลือกหอยสีฟ้า
- ทาคาโอกะโดคิ งานหล่อสำริดแห่งโทยามะ
- นานาโอะบุตสึดัน ตู้พระทำมือขนาดใหญ่แห่งโนโตะ
- ผ้าไหมอุชิคุบิสึมุงิ
- ยามานากะชิกกิ ฝีมือกลึงไม้ชั้นเลิศแห่งเมืองออนเซ็น
- วาจิมะนุริ เครื่องเขินแกร่งที่สุดแห่งโนโตะ
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นในพื้นที่เดียวกัน
- คิตามาเอะบุเนะ เรือพ่อค้าที่ทำให้เมืองท่าญี่ปุ่นร่ำรวย
- โคมัตสึ 2,300 ปีของหิน จากลูกปัดถึงกำแพงปราสาท
- ทาคาโอกะ เมืองปราสาทที่กลายเป็นเมืองพ่อค้าและช่างหล่อ
- เทศกาลคิริโกะ คาบสมุทรโนโตะ โคมยักษ์เรืองแสงคืนหน้าร้อน
- มาสุดะ ผลงานชิ้นเอกแห่งญี่ปุ่นยุคกลาง
- อินามิ เมืองทั้งเมืองคือพิพิธภัณฑ์งานแกะสลักไม้
- เอซาชิ เมืองปลาเฮร์ริงที่เคยรุ่งกว่าเอโดะ
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้