เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่น
อินามิ เมืองทั้งเมืองคือพิพิธภัณฑ์งานแกะสลักไม้
宮大工の鑿一丁から生まれた木彫刻美術館・井波
ที่อินามิในโทยามะ เสียงค้อนไม้และกลิ่นไม้สดลอยอบอวลตามถนนปูหินที่เรียงรายด้วยโรงงานช่างแกะสลัก งานฝีมือนี้เกิดขึ้นตอนช่างไม้วัดท้องถิ่นสร้างวัดใหญ่ซุยเซ็นจิขึ้นใหม่ในทศวรรษ 1760
ข้อมูลสำคัญ
- ธีม
- ป่าไม้และงานไม้, เทศกาลและพิธีกรรม, อาหารและสาเก
- ยุค
- ยุคเอโดะ, ยุคเมจิ
- ภูมิภาค
- ชูบุ
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 宮大工の鑿一丁から生まれた木彫刻美術館・井波
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 富山県(南砺市)
เรื่องเล่าของมรดกนี้
วัดซุยเซ็นจิคืออาคารไม้ที่ใหญ่ที่สุดที่ยังเหลืออยู่ในภูมิภาคโฮคุริคุ แต่ลมแรงท้องถิ่นที่เรียกว่าอินามิคาเซะ พัดไฟไหม้วัดและเมืองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตอนสร้างใหม่หลังไฟไหม้ปี 1762 มีการสร้างกำแพงหินสูงไว้ด้านหน้า และวางประตูให้เยื้องจากแนวถนนเล็กน้อยเพื่อลดแรงลม
เพื่อแกะสลักลวดลายของวัดใหม่ วัดฮิงาชิฮงงันจิส่งช่างแกะระดับครู มาเอกาวะ ซันชิโร จากเกียวโตมา และช่างไม้วัดชาวอินามิ 4 คนเป็นลูกศิษย์ พวกเขาซึมซับฝีมือละเอียดแบบเกียวโต แล้วสร้างสไตล์งานแกะอินามิที่ทั้งหรูหราและทรงพลัง ตำนานเล่าว่ามังกรของมาเอกาวะที่ประตูวัดมีชีวิตขึ้นมาตอนไฟไหม้ปี 1879 ดูดน้ำจากบ่อมาดับไฟจนประตูรอด
ไปดูอะไรดี
- วัดซุยเซ็นจิ: วัดใหญ่ กำแพงกันไฟ และมังกรของมาเอกาวะที่ประตูGoogle Maps 井波別院瑞泉寺 (เปิดในแท็บใหม่)
- ถนนโยกะมาจิ: ทางปูหินขึ้นวัดที่เรียงรายด้วยโรงงาน มองเห็นช่างแกะทำงานผ่านหน้าต่างGoogle Maps 八日町通り 井波 (เปิดในแท็บใหม่)
- ป้ายแกะสลัก: นกฟีนิกซ์ มังกร และเทพเจ้าโชคลาภทั้งเจ็ด บนป้ายร้านและป้ายชื่อบ้านตลอดถนน
วางแผนเที่ยวด้วยคู่มือเที่ยวโทยามะ และดูวัดและศาลเจ้าเพิ่ม
รู้ไว้ก่อนไป
- มาช่วงฤดูใบไม้ผลิ ขบวนรถแห่ ร้านเทศกาล และระบำสิงโตที่ประดับงานแกะอินามิจะแห่ผ่านเมือง
- ช่างแกะคนหนึ่งอาจใช้สิ่ว 200 ถึง 300 แบบ ลองดูเครื่องมือผ่านหน้าต่างโรงงาน
- ข้ามเขาต่อไปหมู่บ้านโกกายามะ บ้านและศาลเจ้าที่นั่นก็มีงานแกะอินามิ
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
งานแกะอินามิเริ่มต้นยังไง
ตอนสร้างวัดซุยเซ็นจิใหม่หลังไฟไหม้ปี 1762 ช่างไม้วัดท้องถิ่น 4 คนฝึกกับช่างแกะระดับครูที่ส่งมาจากเกียวโต
ทุกวันนี้ช่างอินามิทำอะไร
งานแกะวัด ช่องลมแกะสลัก หัวสิงโตเชิด และของประดับ รวมถึงของตกแต่งภายในและของใช้ประจำวัน
มาจากที่ไหน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นอื่นในพื้นที่เดียวกัน
หัตถกรรมจากพื้นที่เดียวกัน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้