งานหัตถกรรมดั้งเดิม
โชงาวะฮิกิโมโนะคิจิ งานไม้กลึงแห่งโทยามะ
庄川挽物木地
ถาด ชาม และกระปุกชาที่กลึงจากไม้ท้องถิ่นในโชงาวะ จังหวัดโทยามะ บางชิ้นปล่อยเป็นไม้เปลือยให้สีเข้มขึ้นตามเวลาและการดูแล
ข้อมูลสำคัญ
- ได้รับการรับรองเมื่อ
- 14 กรกฎาคม 2521
- ประเภท
- เครื่องมือช่าง
- ภูมิภาค
- ชูบุ
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 庄川挽物木地
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 高岡市、砺波市、南砺市
ไม้ที่เปลี่ยนหน้าตาได้
ฮิกิโมโนะคิจิคืองานไม้กลึง ทั้งถาดชา จานรองถ้วย จานขนม ชาม กระปุกชา และจาน ไม้อย่างเกาลัดม้า เซลโควา เชอร์รี และคัตสึระ แสดงวงปีต่างกัน และสีเข้มลึกช่วยขับลายไม้ หลายชิ้นเป็นโครงไม้สำหรับเครื่องเขิน แต่ "ชิโระคิจิ" ชิ้นไม้เปลือยที่ไม่ทาอะไร จะค่อย ๆ เปลี่ยนสีและเงาเพียงแค่โดนอากาศ ได้รับการรับรองเป็นวัสดุหัตถกรรมดั้งเดิม ผลิตที่โทนามิ ทากาโอกะ และนันโตะ จังหวัดโทยามะ
ตากสองรอบ กลึงสองรอบ
- วางไม้ที่เลื่อยแล้วซ้อนกัน ผึ่งแห้ง 6 เดือนถึง 1 ปี
- กลึงขึ้นรูปหยาบ
- อบจนความชื้นเหลือ 8% แล้วพักให้ไม้คืนตัว
- กลึงเก็บงาน ด้วยใบมีดอย่าง "คาระคาสะคันนะ" ที่ช่างแต่ละคนทำเอง
ไม้ล่องตามแม่น้ำ
ปลายศตวรรษที่ 16 แคว้นคางะเริ่มล่องซุงตามแม่น้ำโชงาวะ ซุงไปรวมที่ลานไม้ในเมืองโชงาวะ ศูนย์กลางไม้ใหญ่ของโฮคุริกุ ปลายศตวรรษที่ 19 ช่างจึงตั้งโรงกลึงเพื่อใช้ไม้ที่มีมากมาย วันนี้มีผู้ผลิต 34 ราย เป็นแหล่งงานไม้กลึงชั้นนำของญี่ปุ่น
รู้ไว้ก่อนไป
- ซื้อชิ้นไม้เปลือยแล้วถูด้วยกากใบชากับผ้าทุกวัน ราวสามเดือนจะได้สีและเงาคล้ายเครื่องเขิน
- ถามว่าเป็นไม้อะไร เกาลัดม้า เซลโควา และเชอร์รีเปลี่ยนสีต่างกัน
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
ชิโระคิจิคืออะไร?
งานไม้กลึงเปลือยที่สีเข้มและเงาขึ้นเองตามเวลา
ทำไมต้องโชงาวะ?
ซุงที่ล่องตามแม่น้ำโชงาวะมารวมที่นี่ ช่างกลึงจึงมีไม้ใช้มาก
มาจากที่ไหน
หัตถกรรมอื่นจากพื้นที่เดียวกัน
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นในพื้นที่เดียวกัน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้