Pai Yipon

งานหัตถกรรมดั้งเดิม

เอโดะโมคุฮังงะ ภาพพิมพ์แกะไม้ทำมือแห่งโตเกียว

江戸木版画

ภาพพิมพ์แกะไม้จากโตเกียว แกะบนไม้เชอร์รี แล้วพิมพ์ด้วยมือด้วยแผ่นถูบาเร็น บางภาพซ้อนสีกว่า 30 ครั้ง

ข้อมูลสำคัญ

ได้รับการรับรองเมื่อ
9 มีนาคม 2550
ประเภท
หัตถกรรมอื่น ๆ
ภูมิภาค
คันโต
ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
江戸木版画
พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
東京都/荒川区、新宿区、足立区、台東区、中央区、文京区、目黒区、練馬区、西東京市 千葉県/松戸市 茨城県/常総市

หน้าเว็บทางการ (ภาษาญี่ปุ่น) (เปิดในแท็บใหม่)

ภาพชีวิตชาวเอโดะ

ภาพพิมพ์แกะไม้เอโดะเล่าชีวิตชาวบ้านเอโดะ ทั้งวันธรรมดา ความสุข ความฝัน และความปรารถนา แม่พิมพ์ชุดเดียวพิมพ์ได้หลายร้อยแผ่น ช่างแกะแกะภาพลงบนไม้เชอร์รี แล้วช่างพิมพ์ทาสีและถูกระดาษด้วยมือ ทีละสี ผลิตที่ไทโต บุงเกียว ชูโอ และพื้นที่อื่นในโตเกียว มัตสึโดะในชิบะ และโจโซในอิบารากิ

ช่างแกะกับช่างพิมพ์

  • แกะแม่พิมพ์ไม้เชอร์รีแผ่นตัน แกะลึกหรือตื้นเกินไปก็ทำให้พิมพ์เสีย
  • ทากระดาษสาด้วยโดสะ น้ำกาวหนังสัตว์ผสมสารส้ม
  • ทาสีบนแม่พิมพ์ วางกระดาษ แล้วถูด้านหลังด้วยบาเร็นที่ทำจากกาบไผ่และใบไผ่
  • ช่างพิมพ์ปรับปริมาณสีตามอุณหภูมิและความชื้น บางภาพต้องพิมพ์กว่า 30 ครั้ง

จากสีเดียวสู่หลายสี

ภาพพิมพ์เอโดะเริ่มจากหมึกดำ แล้วลงสีด้วยพู่กัน เรียกว่าทันเอะ เบนิเอะ และอุรุชิเอะ จากนั้นช่างเรียนรู้การพิมพ์สีจากแม่พิมพ์ เริ่มที่ 2 ถึง 3 สี ปี 1765 พิมพ์ได้ทั้งทอง เงิน และสีกลาง ๆ การพิมพ์หลายสีจึงสมบูรณ์ เทคนิคที่วางรากในสมัยเอโดะยังสืบทอดอยู่ โดยเฉพาะในโตเกียว

รู้ไว้ก่อนไป

  • ขอดูแม่พิมพ์แยกสี จะเห็นว่าภาพเดียวถูกสร้างทีละชั้นอย่างไร
  • ภาพบนกระดาษสาไม่ชอบความชื้นและแดดตรง ใส่กรอบแล้วแขวนให้พ้นทั้งสองอย่าง

คำถามที่คนไทยถามบ่อย

บาเร็นคืออะไร?

แผ่นถูมือจากกาบไผ่และใบไผ่ ใช้ถูกระดาษให้ติดสีจากแม่พิมพ์

การพิมพ์หลายสีเริ่มเมื่อไร?

ปี 1765 เมื่อพิมพ์ทอง เงิน และสีผสมจากแม่พิมพ์ได้

มาจากที่ไหน

หัตถกรรมอื่นจากพื้นที่เดียวกัน

ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน

เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นในพื้นที่เดียวกัน

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

เที่ยวญี่ปุ่นแบบอื่น