งานหัตถกรรมดั้งเดิม
คาซามะยากิ เมืองเครื่องปั้นสไตล์อิสระ
笠間焼
เครื่องปั้นดินเผาจากอิบารากิ มีเตาเผา ศิลปิน และร้านค้าราว 200 แห่ง งานดั้งเดิมและงานแนวใหม่วางเคียงกันบนดินที่มีเหล็กสูง
ข้อมูลสำคัญ
- ได้รับการรับรองเมื่อ
- 8 ตุลาคม 2535
- ประเภท
- เครื่องปั้นดินเผา
- ภูมิภาค
- คันโต
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 笠間焼
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 笠間市、水戸市、石岡市、常陸太田市、ひたちなか市、筑西市他
เมืองเครื่องปั้นที่ไม่มีสไตล์เดียว
คาซามะมีเตาเผา ศิลปินเซรามิก และร้านค้าราว 200 แห่ง งานส่วนใหญ่ทำมือ และหลากหลายมาก งานดั้งเดิมวางคู่กับงานแปลกใหม่ ความอิสระแบบนี้ทำให้คาซามะไม่เหมือนเมืองเครื่องปั้นอื่นของญี่ปุ่น ผลิตที่คาซามะ มิโตะ อิชิโอกะ และเมืองอื่นในจังหวัดอิบารากิ ทั้งจานชามแบบตะวันตกและญี่ปุ่น แจกัน และของตกแต่ง
ดินแดงอมดำ กับน้ำดินขาว
ดินคาซามะมีเหล็กสูง ถ้าเผาเปล่า ๆ จะได้สีแดงอมดำ ช่างจึงวาดลาย หรือใช้น้ำดินขาว (ดินขาวผสมน้ำ) ตกแต่งให้แต่ละชิ้นมีหน้าตาเฉพาะตัว ส่วนใหญ่ขึ้นรูปด้วยแป้นหมุน ขึ้นจากแผ่นดิน หรือปั้นมือ
เรียนจากช่างชิการากิ
ในยุคอันเอ (1772 ถึง 1781) คุโนะ ฮันเอมง จากหมู่บ้านฮาโคดะ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในคาซามะ เริ่มเผาเตาโดยมีโจเอมง ช่างจากชิการากิเป็นผู้สอน แคว้นคาซามะสนับสนุนเตาเผาจนถึงสมัยเมจิ จนราวทศวรรษ 1950 คาซามะทำโอ่งและครกใช้ในครัวเป็นหลัก ก่อนจะหันมาทำจานชามและแจกัน ช่างที่ฝึกในคาซามะยังเป็นผู้ริเริ่มมาชิโกะยากิ ด้วย
รู้ไว้ก่อนไป
- คาซามะมีสตูดิโอเยอะ เหมาะกับการเดินเล่นหาช่างที่สไตล์ถูกใจ
- เที่ยวคาซามะคู่กับมาชิโกะในโทจิกิที่อยู่ติดกัน สองเมืองเครื่องปั้นนี้ผูกพันกันมาก
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
คาซามะยากิหน้าตาเป็นอย่างไร?
ไม่มีแบบเดียว คาซามะขึ้นชื่อเรื่องการผสมสไตล์ดั้งเดิมกับสมัยใหม่อย่างอิสระบนดินที่มีเหล็กสูง
คาซามะยากิเริ่มต้นอย่างไร?
ในทศวรรษ 1770 เมื่อชาวบ้านคนหนึ่งเริ่มเผาเตาโดยมีช่างจากชิการากิเป็นผู้สอน
มาจากที่ไหน
หัตถกรรมอื่นจากพื้นที่เดียวกัน
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นในพื้นที่เดียวกัน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้