เคียวอุจิวะ พัดแบนสง่างามแห่งเกียวโต

ด้ามที่เสียบทีหลัง

เอกลักษณ์ของเคียวอุจิวะคือ "ซาชิเอะ" ด้ามทำแยกแล้วเสียบภายหลัง ไม่ได้เป็นชิ้นเดียวกับซี่ ซี่ไผ่บางถูกเรียงเป็นรัศมีทีละซี่ แล้วปิดด้วยกระดาษสาญี่ปุ่นที่ตกแต่งด้วยแผ่นโลหะ งานตัด ภาพวาดมือ หรือภาพพิมพ์แกะไม้ นอกจากใช้คลายร้อน หลายชิ้นทำเพื่อประดับ รวมถึงพัดฉลุลาย "สุคาชิ" อันบอบบาง และเป็นหนึ่งในสามพัดใหญ่ของญี่ปุ่น ร่วมกับโบชูอุจิวะและมารุกาเมะอุจิวะ ผลิตที่เกียวโตและนันตัน จังหวัดเกียวโต

ทีละซี่

• ผ่าไผ่ชั้นดีเป็นซี่บาง แล้วเรียงเป็นรัศมีทีละซี่
• แปะกระดาษสาที่ตกแต่งแล้ว
• กดเส้นตามแนวซี่ด้วยไม้พายไผ่
• ตัดขอบเป็นรูปทรง แล้วพันขอบด้วยกระดาษบาง
• สุดท้ายเสียบด้าม

จากโจรสลัดสู่ราชสำนัก

เคียวอุจิวะย้อนไปถึงสมัยนัมโบกุโจ เมื่อพัดเกาหลีที่โจรสลัดวาโกะนำเข้ามาทางญี่ปุ่นตะวันตก ผ่านคิอิและยามาโตะมาถึงฟุคาคุสะ ย่านวิลล่าของขุนนางเกียวโต ด้ามเสียบแยกกลายเป็นมาตรฐานตั้งแต่สมัยเอโดะ เริ่มจากพัดโกโชที่จิตรกรสำนักโทสะและคาโนวาดถวายราชสำนัก แล้วไม่นานก็แพร่สู่ชาวบ้าน