งานหัตถกรรมดั้งเดิม
มารุกาเมะอุจิวะ พัดไม้ไผ่แห่งคางาวะ
丸亀うちわ
พัดแบนจากมารุกาเมะ จังหวัดคางาวะ แหล่งผลิตพัดอุจิวะส่วนใหญ่ของญี่ปุ่น หลายเล่มด้ามกับซี่ผ่าจากไผ่ชิ้นเดียว
ข้อมูลสำคัญ
- ได้รับการรับรองเมื่อ
- 14 พฤษภาคม 2540
- ประเภท
- หัตถกรรมอื่น ๆ
- ภูมิภาค
- ชิโกกุ
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 丸亀うちわ
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 丸亀市
เมืองพัดของญี่ปุ่น
มารุกาเมะผลิตพัดอุจิวะราว 90% ของทั้งประเทศ หลายเล่มด้ามกับซี่ทำจากไผ่ชิ้นเดียว มีทั้งด้ามกลมและด้ามแบน ใบพัดเป็นกระดาษสาญี่ปุ่น บางเล่มลงสีด้วยยางลูกพลับหรือยางรักธรรมชาติ และเป็นหนึ่งในสามพัดใหญ่ของญี่ปุ่น ร่วมกับโบชูอุจิวะและเคียวอุจิวะ ผลิตที่มารุกาเมะ จังหวัดคางาวะ
ผ่า แปะ ลงสี
- เหลาและผ่าไผ่อย่างมาดาเกะหรือฮาจิคุเป็นซี่ ช่างนิยมไผ่มาดาเกะอายุ 3 ถึง 5 ปีเพราะเด้งที่สุด
- เครื่องผ่าที่คนมารุกาเมะคิดค้นในปี 1913 ผ่าด้ามกว้าง 1.5 ซม. ได้ 36 ร่อง ได้ซี่กว้างราว 0.5 มม.
- แปะกระดาษสาบนซี่อย่างประณีต
- ถ้าต้องการสี ทายางลูกพลับหรือยางรักธรรมชาติ
ของฝากผู้แสวงบุญ
พัดมารุกาเมะเริ่มจากของฝากผู้แสวงบุญที่ไปศาลเจ้าคมปิระ เป็นพัดทายางลูกพลับประทับตราอักษรคินในวงกลม กลางสมัยเอโดะ แคว้นมารุกาเมะส่งเสริมให้ซามูไรทำพัดเป็นงานเสริม วางรากฐานอุตสาหกรรมปัจจุบัน วัตถุดิบทุกอย่างหาได้ใกล้ตัว และผู้แสวงบุญจากทั่วญี่ปุ่นก็ถือพัดกลับบ้าน
รู้ไว้ก่อนไป
- เที่ยวคู่กับศาลเจ้าคมปิระที่โคโตฮิระ การแสวงบุญที่ทำให้พัดนี้ดังตั้งแต่แรก
- มองหาพัดที่ด้ามกับซี่เป็นไผ่ชิ้นเดียว เอกลักษณ์ของมารุกาเมะ
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
มารุกาเมะผลิตพัดกี่เปอร์เซ็นต์ของญี่ปุ่น?
ราว 90%
ทำไมมารุกาเมะเริ่มทำพัด?
เป็นของฝากผู้แสวงบุญคมปิระ แล้วเป็นงานเสริมของซามูไรกลางสมัยเอโดะ
มาจากที่ไหน
หัตถกรรมอื่นจากพื้นที่เดียวกัน
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นในพื้นที่เดียวกัน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้