นีงาตะชิกกิ เครื่องเขินเหมือนไม้ไผ่จริง

หลายผิว จากเมืองท่าเดียว

นีงาตะชิกกิมีเทคนิคเคลือบหลากหลาย ทั้งฮานะนุริ อิชิเมะนุริที่ผิวเหมือนหิน อิโซคุสะนุริ นิชิกินุริ และทาเกะนุริ ตัวที่ควรจำคือทาเกะนุริ ช่างปั้นข้อไผ่ด้วยรักผสมตอนลงรองพื้น แล้ววาดผิวและลายไผ่ด้วยรักสี เป็นเทคนิคที่ไม่พบในแหล่งอื่น ผลิตที่เมืองนีงาตะและเมืองคาโมะ จังหวัดนีงาตะ ทั้งถาด กล่อง โต๊ะเตี้ย แจกัน และภาชนะชงชา

ทีละชั้น

ไม้ต้องตากให้แห้งดีก่อนขึ้นรูป จากนั้นช่างรักลงรักทีละชั้น เริ่มจากรองพื้นให้ทั้งชิ้นแข็งแรง ต่อด้วยชั้นกลาง แล้วชั้นบน ใช้ยางรักธรรมชาติตลอด

ถนนเครื่องเขินที่ได้รับการคุ้มครอง

เทคนิคงานรักเข้ามาถึงนีงาตะจากแหล่งอื่นในต้นสมัยเอโดะ ปี 1638 มีการตั้งย่านวันดานะ ที่ให้ขายเฉพาะเครื่องเขิน ตรงย่านฟุรุมาจิในปัจจุบัน และได้รับการคุ้มครอง เอกสารปี 1819 ยังมีชื่อช่างรักปรากฏ นีงาตะเป็นท่าแวะของเรือค้าขายคิตามาเอบุเนะ จึงรวมสินค้าและวัฒนธรรมจากหลายภูมิภาค งานรักที่นี่จึงรับเทคนิคมาจากทั่วทุกทิศ