งานหัตถกรรมดั้งเดิม
ผ้าไหมฮนชิโอซาวะ
本塩沢
ผ้าเครปไหมผิวย่นเนื้อลื่นจากชิโอซาวะ จังหวัดนีงาตะ ที่คนญี่ปุ่นรู้จักกันมานานในชื่อชิโอซาวะโอเมชิ ลายมัดหมี่กากบาทและกระดองเต่าละเอียด
ข้อมูลสำคัญ
- ได้รับการรับรองเมื่อ
- 15 ธันวาคม 2519
- ประเภท
- ผ้าทอ
- ภูมิภาค
- ชูบุ
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 本塩沢
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 南魚沼市
ผ้าไหมสัมผัสแห้ง เย็นสบาย
ฮนชิโอซาวะคือผ้าไหมดิบมัดหมี่ที่ผิวย่นเป็นลอนเรียกว่าชิโบะ สัมผัสลื่นและแห้งบนผิว ลายกากบาทและกระดองเต่าเล็ก ๆ ขึ้นชื่อเรื่องความสง่า ผลิตที่เมืองมินามิอุโอนุมะ จังหวัดนีงาตะ เมืองเดียวกับผ้าชิโอซาวะสึมุงิ
ฟั่นให้แน่น แล้วนวดในน้ำร้อน
ขั้นตอนมีออกแบบลาย ย้อมสี ทำด้ายมัดหมี่ ทอ และตกแต่ง ด้ายพุ่งต้องฟั่นเกลียวแน่นมาก ทอเสร็จแล้วนำผ้าไปนวดในน้ำร้อน ผิวย่นจึงตั้งขึ้นมา
ความรู้จากผ้าป่าน สู่ผ้าไหม
ฮนชิโอซาวะเริ่มช่วงกลางยุคเอโดะ พัฒนามาจากผ้าเครปไหม ที่ยืมเทคนิคทำผิวย่นของผ้าป่านรามีชื่อดังแห่งเอจิโกะมาใช้กับไหม
รู้ไว้ก่อนไป
- ถ้าไปช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ มองหายูกิซาราชิ ภาพผ้าผืนยาวที่ปูบนหิมะเพื่อฟอกสีด้วยแดด เป็นภาพประจำฤดูของที่นี่
- ผิวสัมผัสแห้งทำให้ฮนชิโอซาวะเป็นผ้าที่คนญี่ปุ่นชอบใช้ตัดกิโมโนต้นหน้าร้อน
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
ผ้าฮนชิโอซาวะเคยมีชื่อว่าอะไร?
เคยรู้จักกันแพร่หลายในชื่อชิโอซาวะโอเมชิ
ผิวย่นของผ้าฮนชิโอซาวะเกิดจากอะไร?
ด้ายพุ่งฟั่นเกลียวแน่นมาก พอทอแล้วนำไปนวดในน้ำร้อน ผิวผ้าจึงย่นขึ้นมา
มาจากที่ไหน
หัตถกรรมอื่นจากพื้นที่เดียวกัน
- คาโมะคิริทันสึ เมืองหลวงตู้ไม้พอโลเนีย
- ซันโจบุตสึดัน ตู้พระทองแบบวิหารวัด
- ซาโดะมุเมียวอิยากิ เครื่องปั้นดินแดงแห่งเกาะซาโดะ
- นางาโอกะบุตสึดัน ตู้พระทองหลังคาสามชั้น
- นีงาตะชิกกิ เครื่องเขินเหมือนไม้ไผ่จริง
- นีงาตะชิโรเนะบุตสึดัน ตู้พระทองที่สมดุล
- ผ้าชินะฟุ อุเอสึ ผ้าเปลือกต้นลินเดน
- ผ้าป่านโอจิยะจิจิมิ
- ผ้าไหมชิโอซาวะสึมุงิ
- ผ้าไหมโทกามาจิอากาชิจิจิมิ
- ผ้าไหมมัดหมี่โทกามาจิกาสุริ
- ผ้าไหมโอจิยะสึมุงิ
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นในพื้นที่เดียวกัน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้