งานหัตถกรรมดั้งเดิม
ผ้าไหมโทกามาจิอากาชิจิจิมิ
十日町明石ちぢみ
ผ้าเครปไหมโปร่งบางเนื้อกรอบจากโทกามาจิ จังหวัดนีงาตะ เคยเป็นกิโมโนหน้าร้อนที่ฮิตที่สุดของญี่ปุ่น ด้ายฟั่นเกลียวถึง 3,500 รอบต่อเมตร
ข้อมูลสำคัญ
- ได้รับการรับรองเมื่อ
- 1 พฤศจิกายน 2525
- ประเภท
- ผ้าทอ
- ภูมิภาค
- ชูบุ
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 十日町明石ちぢみ
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 十日町市
ดาวเด่นของหน้าร้อนยุคก่อนสงคราม
อากาชิจิจิมิคือผ้าเครปไหมโปร่งบาง สัมผัสเย็นและกรอบ ก่อนสงครามเป็นกิโมโนหน้าร้อนที่ใครก็อยากได้ หลังสงครามผลิตน้อยลง แต่เทคนิคยังสืบทอดเป็นของดีประจำเมืองโทกามาจิ จังหวัดนีงาตะ
ฟั่นเกลียวหลายพันรอบ
วิธีทำลายเหมือนผ้าโทกามาจิกาสุริ ความต่างอยู่ที่ด้าย ด้ายพุ่งถูกฟั่นครั้งแรกราว 300 รอบต่อเมตร ย้อมสี แล้วตบแป้งพืชที่หนัก 30 ถึง 40 เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักด้ายให้ซึมทั่ว จากนั้นเข้าเครื่องฟั่นฮัตโจอีก 3,000 ถึง 3,500 รอบต่อเมตร ผิวผ้าจึงย่นเป็นลอน
ได้แรงบันดาลใจจากเกียวโต
ปลายศตวรรษที่ 19 มีคนนำตัวอย่างผ้าหน้าร้อนของนิชิจินจากเกียวโตกลับมา แล้วทดลองกับผ้าโปร่งที่โทกามาจิทออยู่แล้ว หลังวิจัยเรื่องด้ายพุ่งฟั่นแน่นอยู่หลายปี ผ้าเครปแบบใหม่ก็ออกขายช่วงกลางยุคเมจิในชื่ออากาชิจิจิมิ
รู้ไว้ก่อนไป
- ลองยกผ้าส่องแสง อากาชิจิจิมิดี ๆ แทบจะโปร่งใส นี่คือเหตุผลที่ใส่เดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคมแล้วเย็นสบาย
- ญี่ปุ่นใช้ผ้านี้ตัดกิโมโนหน้าร้อนเท่านั้น จะเห็นวางขายมากช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิเป็นต้นไป
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
ทำไมผ้าอากาชิจิจิมิใส่แล้วเย็น?
เพราะด้ายพุ่งฟั่นเกลียวแน่นมาก ผ้าจึงโปร่งบาง ผิวย่น และแทบไม่แนบผิว
ผ้าอากาชิจิจิมิผลิตที่ไหน?
ที่เมืองโทกามาจิ จังหวัดนีงาตะ
มาจากที่ไหน
หัตถกรรมอื่นจากพื้นที่เดียวกัน
- คาโมะคิริทันสึ เมืองหลวงตู้ไม้พอโลเนีย
- ซันโจบุตสึดัน ตู้พระทองแบบวิหารวัด
- ซาโดะมุเมียวอิยากิ เครื่องปั้นดินแดงแห่งเกาะซาโดะ
- นางาโอกะบุตสึดัน ตู้พระทองหลังคาสามชั้น
- นีงาตะชิกกิ เครื่องเขินเหมือนไม้ไผ่จริง
- นีงาตะชิโรเนะบุตสึดัน ตู้พระทองที่สมดุล
- ผ้าชินะฟุ อุเอสึ ผ้าเปลือกต้นลินเดน
- ผ้าป่านโอจิยะจิจิมิ
- ผ้าไหมชิโอซาวะสึมุงิ
- ผ้าไหมมัดหมี่โทกามาจิกาสุริ
- ผ้าไหมโอจิยะสึมุงิ
- ผ้าไหมฮนชิโอซาวะ
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นในพื้นที่เดียวกัน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้