อาคาสึยากิ เครื่องปั้นเจ็ดน้ำเคลือบแห่งเซโตะ

เจ็ดน้ำเคลือบ สิบสองเทคนิค

อาคาสึยากิใช้น้ำเคลือบเจ็ดแบบ เช่น ชิโนะ โอริเบะ คิเซโตะ และโอฟุเกะ กับวิธีตกแต่งสิบสองแบบ เช่น แกะด้วยไม้ปาด (เฮระโบริ) กดตราประทับ (อินกะ) ขูดเส้นตรงและคลื่นด้วยหวี (คุชิเมะ) และมิชิมะเดะ ฝังดินขาวบนพื้นสีเทาเข้มแบบที่มาจากเกาหลี ช่างยังวาดภาพสีน้ำตาลเหล็กตามแบบที่สืบทอดจากสมัยโมโมยามะ ผลิตในย่านอาคาสึ เมืองเซโตะ จังหวัดไอจิ ส่วนใหญ่เป็นภาชนะชงชา จัดดอกไม้ และจานชามร้านอาหารชั้นดี

สิบปีบนแป้นหมุน

ขึ้นรูปบนแป้นหมุน ใช้แผ่นดินกดลงแม่พิมพ์ หรือปั้นมือจากเส้นดินและก้อนดิน ช่างยังพูดกันว่า ต้องใช้สามปีกว่าจะนวดดินเป็น และสิบปีกว่าจะชำนาญแป้นหมุน

จากเครื่องปั้นซูเอะสู่เตาหลวง

อาคาสึยากิย้อนไปถึงเครื่องปั้นซูเอะที่เผาราวปี 700 ในสมัยนารา ช่วงสมัยโมโมยามะถึงต้นสมัยเอโดะ น้ำเคลือบต่าง ๆ ก็เป็นแบบแผน และเทคนิคกับชื่อเรียกแบบทุกวันนี้ก็ลงตัวในต้นสมัยเอโดะ รุ่งเรืองในฐานะเตาหลวงของตระกูลโทกุงาวะแห่งโอวาริมาจนปัจจุบัน ส่วนพอร์ซเลนของเซโตะ ดูได้ที่เซโตะโซเมะซึเกะยากิ