ของดีขึ้นทะเบียน GI
ฟักนัมบุ โทโยฮาชิ
豊橋なんぶとうがん
ฟักเขียวจากตอนใต้ของเมืองโทโยฮาชิ จังหวัดไอจิ แหล่งปลูกส่วนใหญ่ของจังหวัด ลูกผิวเงา สีสม่ำเสมอ และแทบไม่มีรอย
ข้อมูลสำคัญ
- ขึ้นทะเบียนคุ้มครองชื่อเมื่อ
- 2 มีนาคม 2565
- ภูมิภาค
- ชูบุ
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 豊橋なんぶとうがん
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 愛知県豊橋市
ฟักเก็บหน้าร้อน กินถึงหน้าหนาว
โทงังคือฟักเขียวแบบที่คนไทยคุ้นเคย ลูกใหญ่ รสอ่อน เก็บเกี่ยวหน้าร้อนแต่เก็บไว้ได้ถึงหน้าหนาว ชื่อญี่ปุ่นจึงแปลว่าแตงหน้าหนาว ชาวสวนโทโยฮาชิจะเก็บพักไว้ระยะหนึ่งหลังเก็บเกี่ยว ให้สีผิวสม่ำเสมอและเงาสวย จึงส่งขายได้ยาวนาน
เมืองหลวงฟักของไอจิ
ไอจิปลูกฟักมากเป็นอันดับสองของญี่ปุ่น และโทโยฮาชิผลิตได้ราว 60% ของทั้งจังหวัด ตอนใต้ของเมืองโทโยฮาชิ จังหวัดไอจิ อากาศอบอุ่นและมีน้ำจากคลองชลประทานโทโยกาวะอุดมสมบูรณ์ ชาวสวนนัดประชุมเทียบผลผลิตกันหลายครั้งต่อปีและยึดเกณฑ์เข้มงวด ฟักจึงขายได้แพงกว่าแหล่งอื่น 10–30% เพราะแทบไม่มีรอยและหั่นขายแล้วเหลือทิ้งน้อย
รู้ไว้ก่อนไป
- คนญี่ปุ่นนิยมต้มฟักในน้ำดาชิ ราดน้ำซอสข้น ๆ กินได้ทั้งร้อนและเย็น ต่างจากแกงจืดฟักบ้านเราแต่หอมละมุนไม่แพ้กัน
- โทโยฮาชิอยู่บนชินคันเซ็นสายโทไกโด และยังมีรถรางวิ่งในเมือง
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
รสชาติเป็นยังไง
รสอ่อนและฉ่ำน้ำ ต้มแล้วเนื้อใสและซึมรสน้ำซุปเต็มที่
ออกช่วงไหน
เก็บเกี่ยวหน้าร้อน วางขายต่อเนื่องถึงฤดูใบไม้ร่วงและหน้าหนาว
มาจากที่ไหน
ของดี GI อื่นจากพื้นที่เดียวกัน
หัตถกรรมจากพื้นที่เดียวกัน
- ซันชูโอนิงาวาระ กระเบื้องหน้ายักษ์
- เซโตะโซเมะซึเกะยากิ พอร์ซเลนลายครามแห่งเซโตะ
- โทโคนาเมะยากิ กาน้ำชาดินแดงจากหกเตาโบราณ
- โทโยฮาชิฟุเดะ พู่กันชั้นสูงแห่งไอจิ
- นาโกย่าคิริทันสึ ตู้พอโลเนียกว้างประดับทอง
- นาโกย่าคุโรมงสึกิโซเมะ กิโมโนดำติดตราตระกูล
- นาโกย่าบุตสึดัน ตู้พระทองฐานสูงและถนนตู้พระโอสึ
- นาโกย่ายูเซ็น กิโมโนสีเดียวหลายเฉด
- มิกาวะบุตสึดัน ตู้พระทองฐานต่ำแห่งไอจิ
- อาคาสึยากิ เครื่องปั้นเจ็ดน้ำเคลือบแห่งเซโตะ
- อาริมัตสึนารุมิชิโบริ ผ้ามัดย้อมนาโกย่า
- โอคาซากิเซ็กโกฮิน โคมหินแกรนิตแห่งเมืองหิน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นในพื้นที่เดียวกัน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้