งานหัตถกรรมดั้งเดิม
โอซาก้านานิวะสึซึกิ เครื่องดีบุกกลึงมือ
大阪浪華錫器
จอกสาเก กระปุกชา และแจกันดีบุกจากโอซาก้า หล่อและกลึงด้วยมือ จากดีบุกที่ส่วนหนึ่งนำเข้าจากประเทศไทย
ข้อมูลสำคัญ
- ได้รับการรับรองเมื่อ
- 27 เมษายน 2526
- ประเภท
- งานโลหะ
- ภูมิภาค
- คันไซ
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 大阪浪華錫器
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 大阪市、松原市、羽曳野市、東大阪市
ดีบุกนุ่ม เสถียร
ดีบุกเป็นโลหะที่เสถียร ว่ากันว่าช่วยให้น้ำสะอาดและไม่ทำลายรสชาติอันละเอียดอ่อน จึงเหมาะกับภาชนะใส่สาเก และทำแจกันได้ดี ดีบุกปิดได้สนิท กระปุกชาจึงเก็บใบชาได้ดีแม้ในที่ร้อนชื้น ญี่ปุ่นแทบไม่มีเหมืองดีบุก จึงนำเข้าจากมาเลเซีย ไทย อินโดนีเซีย จีน และที่อื่น ๆ เป็นแท่งหนัก 35 ถึง 45 กิโลกรัม ผลิตที่โอซาก้า มัตสึบาระ ฮาบิกิโนะ และฮิงาชิโอซาก้า จังหวัดโอซาก้า
หล่อแล้วกลึงด้วยมือ
- ดีบุกหลอมละลายที่ราว 230 องศาเซลเซียสเท่านั้น ตักเทลงแม่พิมพ์ที่วางเอียง ใช้แปรงชุบน้ำช่วยให้เย็น แล้วนำออกและตัดส่วนเกิน
- ดีบุกนุ่มและใช้เครื่องจักรขึ้นรูปยาก แทบทุกขั้นตอนจึงทำด้วยมือ
- นำชิ้นหล่อหยาบขึ้นแท่นกลึง แล้วใช้กบพิเศษปาดผิวให้เรียบ
- สุดท้ายขัดจนเงานวล
จากจีนสมัยสุยถึงโอซาก้า
ว่ากันว่าเครื่องดีบุกเข้าสู่ญี่ปุ่นราว 1,300 ปีก่อน ผ่านคณะทูตที่ไปจีนสมัยราชวงศ์สุย ต้นสมัยคามาคุระ ว่ากันว่าพระเอไซนำช่างทำโถชากลับมาจากจีนสมัยซ่ง นั่นคือรากของช่างดีบุกญี่ปุ่น แหล่งผลิตในโอซาก้าก่อตัวขึ้นกลางสมัยเอโดะ
รู้ไว้ก่อนไป
- จอกสาเกดีบุกน้ำหนักเบา พกกลับง่าย
- กระปุกชาดีบุกช่วยเก็บชาในอากาศชื้นแบบเมืองไทยได้ดี
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
ทำไมดีบุกเหมาะกับสาเก?
ดีบุกเสถียร และว่ากันว่าไม่ทำลายรสชาติอันละเอียดอ่อน
ดีบุกมาจากไหน?
ญี่ปุ่นแทบไม่มีเหมือง จึงนำเข้าจากมาเลเซีย ไทย อินโดนีเซีย จีน และที่อื่น ๆ
มาจากที่ไหน
หัตถกรรมอื่นจากพื้นที่เดียวกัน
- ซาไกอุจิฮาโมโนะ มีดของเชฟแห่งโอซาก้า
- อิซุมิการาสุ ตุ๊กตาแก้วเป่าไฟแห่งโอซาก้า
- โอซาก้าคงโกสุดาเระ มู่ลี่ไม้ไผ่แห่งเชิงเขาคงโก
- โอซาก้าคาราคิซาชิโมโนะ เฟอร์นิเจอร์ไม้ชิงชันและไม้มะเกลือ
- โอซาก้าเซ็นชูคิริทันสึ ตู้พอโลเนียไม้หนาแห่งโอซาก้าใต้
- โอซาก้าบุตสึดัน ตู้พระทองจากเมืองวัดชิเท็นโนจิ
- โอซาก้ารันมะ แผงช่องลมแกะสลักแห่งโอซาก้า
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นในพื้นที่เดียวกัน
- คัตสึรางิชูเก็น ต้นกำเนิดการบำเพ็ญเพียรบนภูเขา
- คาเมโนะเสะ ข้ามหัวใจดินถล่มของเส้นทางทัตสึตะโคโด
- คาวาจินากาโนะ เมืองที่ยุคกลางยังมีชีวิต
- คิตามาเอะบุเนะ เรือพ่อค้าที่ทำให้เมืองท่าญี่ปุ่นร่ำรวย
- จาริกแสวงบุญ 33 วัดเจ้าแม่กวนอิมไซโงกุ เส้นทางใจ 1,300 ปี
- ถนนทาเคโนอุจิไคโดและโยโคโอจิ ถนนหลวงสายแรกของญี่ปุ่น
- เนียวนินโคยะ วัดที่ผู้หญิงมาไหว้แทนภูเขาโคยะ
- ฮิเนะโนะโช ที่ดินยุคกลางข้างสนามบินคันไซ
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้