เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่น
ยามะเดระกับวัฒนธรรมดอกคำฝอยแห่งยามากาตะ
山寺が支えた紅花文化
ยุคเอโดะ ยามากาตะตอนกลางปลูกดอกคำฝอยมากที่สุดในญี่ปุ่น สีย้อมแดงที่ว่ากันว่ามีค่าสิบเท่าของทอง การค้าที่ผูกพันกับวัดบนเขายามะเดระ นำความร่ำรวยและวัฒนธรรมเกียวโตมาสู่ภูมิภาคนี้
ข้อมูลสำคัญ
- ธีม
- ทะเลและริมน้ำ, ป่าไม้และงานไม้, ผ้าและสีย้อม, อาหารและสาเก
- ยุค
- ยุคเอโดะ
- ภูมิภาค
- โทโฮคุ
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 山寺が支えた紅花文化
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 山形県(山形市, 寒河江市, 天童市, 尾花沢市, 山辺町, 中山町, 河北町, 大石田町, 白鷹町)
เรื่องเล่าของมรดกนี้
ยามะเดระ หรือวัดริชชาคุจิ เล่ากันว่าพระเอ็นนินก่อตั้งในยุคเฮอัน ในอุโบสถมีตะเกียงที่จุดต่อมาจากวัดเอ็นเรียคุจิบนเขาฮิเอ ลุกไม่ดับมากว่าพันปี และมีบันไดหินกว่าพันขั้นไต่ผ่านป่าทึบขึ้นไปหาศาลาท่ามกลางโขดหินรูปทรงแปลกตา เล่ากันว่าดอกคำฝอยมากับพระเอ็นนินหรือเจ้าอาวาสรุ่นถัดมา และหมู่บ้านของวัดก็ปลูกกันตั้งแต่แรก ๆ
ดินอุดมจากแม่น้ำโมงามิและหมอกยามเช้าเหมาะกับพืชมีหนามชนิดนี้ ต้นยุคเอโดะ มุรายามะผลิตดอกคำฝอย 50 ถึง 60% ของญี่ปุ่น ส่งไปเกียวโตและโอซาก้าเพื่อย้อมไหมและทำลิปสติก ว่ากันว่ามีค่าร้อยเท่าของข้าวและสิบเท่าของทอง มัตสึโอะ บาโช เห็นทุ่งดอกคำฝอยระหว่างทางไปยามะเดระในปี 1689 และแต่งไฮกุถึง
ไปดูอะไรดี
- ยามะเดระ: บันไดหิน ศาลาบนยอดหิน และตะเกียงที่ไม่เคยดับGoogle Maps 山寺 立石寺 (เปิดในแท็บใหม่)
- โกดังพ่อค้า: โกดังร้านค้า โกดังรับแขก และโกดังพระผนังขาวในที่ดินแปลงเดียว
- ตุ๊กตาฮินะ: ตุ๊กตาเกียวโตงดงามที่พ่อค้าซื้อมา เปิดให้ชมตามบ้านและโกดังช่วงเทศกาลฮินะมัตสึริ
- ระบำบุงาคุ: แสดงที่ศาลเจ้ายาจิฮาจิมังงูและวัดจิองจิ ในชุดศักดิ์สิทธิ์สีแดงดอกคำฝอย
วางแผนเที่ยวด้วยคู่มือเที่ยวยามากาตะ และดูวัดและศาลเจ้าเพิ่ม
รู้ไว้ก่อนไป
- ใส่รองเท้าดี ๆ ไปยามะเดระ ต้องขึ้นบันไดหินกว่าพันขั้น
- มาช่วงฮินะมัตสึริ ครอบครัวต่าง ๆ เปิดโกดังโชว์ตุ๊กตา
- ลองหาทุ่งดอกคำฝอย ฉากเดียวกับที่บาโชเขียนถึง
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
ทำไมดอกคำฝอยถึงมีค่ามาก
ให้สีย้อมแดงล้ำค่าสำหรับผ้าไหมและลิปสติก ว่ากันว่ามีค่าร้อยเท่าของข้าวและสิบเท่าของทอง
ยามะเดระเกี่ยวกับดอกคำฝอยยังไง
เล่ากันว่าดอกคำฝอยมากับผู้ก่อตั้งวัด และหมู่บ้านของวัดเป็นกลุ่มแรก ๆ ที่ปลูก
มาจากที่ไหน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นอื่นในพื้นที่เดียวกัน
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
หัตถกรรมจากพื้นที่เดียวกัน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้