คิชูชิกกิ เครื่องเขินใช้ทุกวันจากคุโรเอะ

ทำมาเพื่อใช้ทุกวัน

คิชูชิกกิส่วนใหญ่เป็นเครื่องเขินที่ใช้ได้สบาย ๆ ในชีวิตประจำวัน หน้าตาเรียบง่ายแข็งแรง ผิวเคลือบที่ดังที่สุดคือคุโรเอะนุริและเนโงโระนุริ ผลิตที่ไคนัน วากายามะ และคิมิโนะ จังหวัดวากายามะ ทั้งถาด ชามขนม และภาชนะบนโต๊ะอาหาร

สามเดือนต่อหนึ่งถาด

แม้แต่ถาดกลมธรรมดาก็ต้องผ่าน 50 ถึง 70 ขั้นตอน ทั้งงานไม้ งานรัก และงานตกแต่ง รวมเวลาผึ่งแห้งแล้วใช้ราว 3 เดือน งานแบบดั้งเดิมแบ่งกันทำระหว่างช่างไม้ ช่างรองพื้น ช่างรัก และช่างมากิเอะ แต่ละคนต้องฝึกราว 10 ปีจึงชำนาญ

ชามจากไม้ฮิโนกิคิชู

ช่วงสมัยมุโรมาจิถึงยุคเซ็นโงกุ กลุ่มช่างไม้จากแถบจังหวัดชิงะปัจจุบันมาตั้งรกรากที่นี่ แล้วเริ่มกลึงชามจากไม้ฮิโนกิคิชูที่มีอยู่มาก ต่อยอดเป็นชิบุจิวัน ชามที่รองพื้นด้วยน้ำฝาดลูกพลับ สมัยเอโดะงานรักยิ่งคึกคัก จนแถบนี้ดังไปทั่วญี่ปุ่นเรื่องชามเหล่านี้ เดิมเรียกว่าคุโรเอะนุริ พอผลิตมากขึ้นจึงเรียกว่าคิชูชิกกิ