อิงะยากิ เครื่องปั้นรอยไฟแห่งอิงะ

ความงามที่ไฟสร้าง

อิงะยากิแข็งกว่าและหนักกว่าชิการากิเพื่อนบ้านนิดหน่อย เสน่ห์อยู่ที่โยเฮ็น หรือการเปลี่ยนแปลงที่เตาเผาสร้างขึ้น ได้แก่ บิอิโดโระ เคลือบใสเหมือนแก้วที่เกิดจากขี้เถ้าไม้ละลายบนผิว รอยไหม้ และสีไฟอบอุ่น รูปทรงก็หนักแน่น ผลิตที่อิงะและนาบาริ จังหวัดมิเอะ ทั้งภาชนะชงชา แจกัน จานชาม และหม้อยุกิฮิระ

เผาซ้ำแล้วซ้ำอีก

เตรียมดินสองวิธี คือบดดินแห้ง และละลายน้ำแล้วร่อน จากนั้นนำมารวมกัน ขึ้นรูปด้วยแป้นหมุน ขดเส้นดิน หรือแผ่นดิน ตกแต่งด้วยรอยผ้าหรือรอยไม้ปาดแล้วเผา ดินอิงะทนความร้อนสูงและเหนียวมาก จึงนำเข้าเตาซ้ำได้หลายครั้ง

• ยากิชิเมะ ดินไม่เคลือบที่เผาด้วยความร้อนสูง
• บิอิโดโระ เคลือบเขียวใสจากขี้เถ้าที่ตกลงมา
• ความงามของการแตกหัก รอยไม้ปาด รอยร้าว และหูจับ ที่ตั้งใจทำลายความเรียบร้อยของรูปทรง
• ฮิอิโระและโคเกะ สีจากไฟและรอยไหม้

ของโปรดปรมาจารย์ชา

เครื่องปั้นที่อิงะย้อนไปถึงปลายศตวรรษที่ 7 ถึง 8 มีทั้งโอ่งเก็บเมล็ดพันธุ์และกระเบื้องวัด สมัยอาซึจิโมโมยามะ เจ้าเมืองอิงะอุเอโนะเป็นผู้รู้เรื่องชาและเครื่องปั้น ชื่อของอิงะจึงดังไปทั่วญี่ปุ่นในฐานะภาชนะชงชา สมัยเอโดะ ปรมาจารย์ชาโคโบริ เอ็นชู ได้แนะนำให้ทำชิ้นงานบางลงที่เรียกว่าเอ็นชูอิงะ