เรื่องเล่าเครื่องเขินโอกุนัมบุ บ้านเกิดยางรักของญี่ปุ่น

เรื่องเล่าของมรดกนี้

หุบแม่น้ำสายเดียวทำได้ครบ ช่างกรีดยางรักจากต้นรักรอบโจโบจิ ช่างกลึงไม้ทำถ้วยทางต้นน้ำ แล้วช่างลงรักก็เคลือบ เชื่อกันว่าเครื่องเขินที่นี่เริ่มที่วัดเท็นไดจิ วัดที่สร้างในยุคนารา ถ้วยเรียบง่ายของพระกลายเป็นสไตล์เรียบ ใช้งานจริงของโจโบจินุริ แคว้นโมริโอกะคุ้มครองต้นรัก ถึงขั้นเตือนว่าขุนนางที่ปล่อยให้ต้นรักตายจะถูกลงโทษ

หลังสงคราม พลาสติกราคาถูกและยางรักนำเข้าเกือบทำให้อาชีพนี้หายไป แต่ตั้งแต่ปี 1975 คนในพื้นที่ร่วมกันฟื้นฟู แต่ละฤดู ตั้งแต่มิถุนายนถึงพฤศจิกายน ช่างหนึ่งคนกรีดราว 200 ต้น และต้นหนึ่งให้ยางรักแค่ราว 200 มิลลิลิตร ประมาณขวดนมหนึ่งขวด ยางรักโจโบจิใช้บูรณะคนจิกิโดของวัดชูซนจิ วัดคินคาคุจิ และศาลเจ้านิกโก้โทโชกู และปี 2020 การกรีดยางรักก็เป็นส่วนหนึ่งของทักษะช่างก่อสร้างดั้งเดิมที่ยูเนสโกขึ้นทะเบียน

ไปดูอะไรดี

• วัดเท็นไดจิ: วัดยุคนารา ที่เชื่อว่าเป็นต้นกำเนิดเครื่องเขินโจโบจิGoogle Maps 天台寺 二戸市 (เปิดในแท็บใหม่)ดูแผนที่
• โรงงานเครื่องเขินอัปปินุริ: สตูดิโอในฮาจิมันไต ดำเนินการโดยนักเรียนช่างจากทั่วญี่ปุ่นGoogle Maps 安比塗漆器工房 (เปิดในแท็บใหม่)ดูแผนที่
• ป่าบีชที่ราบสูงอัปปิ: ป่าต้นบีชที่ส่งไม้มาทำถ้วยGoogle Maps 安比高原 (เปิดในแท็บใหม่)ดูแผนที่

วางแผนเที่ยวด้วยคู่มือเที่ยวอิวาเตะ และดูที่เที่ยวสายวัดและศาลเจ้าเพิ่ม