โทสะอุจิฮาโมโนะ มีดตีอิสระแห่งโคจิ

การตีอิสระ

แต่ก่อนโทสะได้รับคำสั่งซื้อจากทั่วญี่ปุ่น ให้ทำใบมีดหลากรูปทรงและน้ำหนัก ช่างจึงฝึกจนตีใบมีดได้จากแค่ใบสั่งที่วาดขนาดจริงและรูปทรง เรียกว่าการตีอิสระแบบโทสะ ทำให้ผลิตได้หลายแบบในจำนวนน้อย ทั้งขวาน ตะขอดับเพลิง เลื่อย เคียว มีดทำครัว มีดพร้า และจอบ ผลิตที่โคจิ อากิ นันโกกุ ซุซากิ โทสะชิมิซุ คามิ และที่อื่น ๆ ในจังหวัดโคจิ

ด้วยค้อนและสิ่ว

• เผาเหล็กกล้าและเหล็กในเตา แล้วตียืดให้ได้รูปทรง
• จากนั้นเจียรคมมีด
• ขวานและตะขอโทบิทำด้วยวิธีนุกิบิตสึ คือใช้สิ่วเจาะรูใส่ด้ามทะลุเนื้อเหล็ก
• การตีแบบโบราณโคชิกิทันโซ ช่างใหญ่กับลูกมือตีคู่กัน ใช้ถ่าน เครื่องสูบลม และค้อนปอนด์หนัก 4 กิโลกรัม

ป่าและนา

โคจิอากาศอบอุ่น ฝนชุก มีไม้ดี จึงทำมีดสำหรับงานป่าไม้มาแต่โบราณ การสำรวจที่ดินทั่วโทสะในปี 1590 บันทึกโรงตีเหล็กไว้ 399 แห่ง ยุครุ่งเรืองจริงเริ่มจากการปฏิรูปเก็นนะของแคว้นโทสะในปี 1621 ที่เน้นรักษาป่าและเปิดนาใหม่ ความต้องการมีดสำหรับเกษตรและป่าไม้จึงพุ่งขึ้น คำพูดท้องถิ่นบอกว่าต้องฝึก 11 ปี คือตัดถ่าน 3 ปี เป็นลูกมือตี 5 ปี และตีด้วยความรู้สึกอีก 3 ปี