งานหัตถกรรมดั้งเดิม
โทเบะยากิ พอร์ซเลนลายครามแห่งเอฮิเมะ
砥部焼
พอร์ซเลนเนื้อหนาแข็งแรงจากโทเบะใกล้มัตสึยามะ วาดลายครามด้วยฝีแปรงกล้า และเคยเป็นจานชามบนโต๊ะอาหารทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ข้อมูลสำคัญ
- ได้รับการรับรองเมื่อ
- 15 ธันวาคม 2519
- ประเภท
- เครื่องปั้นดินเผา
- ภูมิภาค
- ชิโกกุ
- ชื่อทางการภาษาญี่ปุ่น
- 砥部焼
- พื้นที่ตามทะเบียน (ภาษาญี่ปุ่น)
- 松山市、伊予郡松前町、砥部町
พอร์ซเลนสำหรับใช้ทุกวัน
โทเบะยากิคือพอร์ซเลนเนื้ออบอุ่นแน่นหนาจากหินท้องถิ่น วาดลายครามโซเมะซึเกะด้วยฝีแปรงกล้า ยังมีเซลาดอนสีนุ่มที่ใช้ขี้เถ้าธรรมชาติ ทำเป็นแจกัน ออกมาเป็นของใช้จริงที่เป็นกันเอง ผลิตที่โทเบะ มัตสึยามะ และมาซากิ จังหวัดเอฮิเมะ ซึ่งมีเตาเผาราว 90 แห่งเรียงราย
จากหินลับมีดสู่พอร์ซเลน
นำหินพอร์ซเลนท้องถิ่นมาบดและแช่น้ำคัดเนื้อจนเป็นดิน ขึ้นรูปบนแป้นหมุน วาดลายด้วยสีโกสุที่เผาแล้วเป็นสีคราม ลงเคลือบ แล้วเผาที่ราว 1,300 องศา
รีไซเคิลหินลับมีด
กลางสมัยเอโดะ แคว้นโอสึต้องการหารายได้ จึงเริ่มทำพอร์ซเลนจากเศษหินลับมีดอิโยะ ซึ่งเป็นของขึ้นชื่อท้องถิ่น และเชิญช่างจากฮิเซ็น แหล่งพอร์ซเลนดังในซากะและนางาซากิปัจจุบัน หลังสมัยเมจิ โทเบะเติบโตเป็นแหล่งผลิตจานชามส่งไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ยานางิ โซเอ็ตสึ แห่งขบวนการหัตถกรรมพื้นบ้านได้ช่วยแนะนำ จนเปลี่ยนจากการผลิตจำนวนมากมาเป็นพอร์ซเลนทำมือวาดมือ
รู้ไว้ก่อนไป
- โทเบะอยู่บนแนวรอยเลื่อนมีเดียนเทคโทนิกไลน์ เหมือนเกียวโตและอาริตะ ดูรอยเลื่อนได้ที่สวนรอยเลื่อนโทเบะริมแม่น้ำโทเบะ
- โทเบะมีเตาเผาราว 90 แห่งในเมืองเล็ก ๆ เดินชมทีละเตาได้สบาย และอยู่ไม่ไกลจากมัตสึยามะ
คำถามที่คนไทยถามบ่อย
โทเบะยากิหน้าตาเป็นอย่างไร?
พอร์ซเลนขาวเนื้อหนา วาดลายครามฝีแปรงกล้า และมีเซลาดอนสีนุ่มด้วย
โทเบะเคยส่งออกไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จริงไหม?
จริง หลังสมัยเมจิ โทเบะเติบโตเป็นแหล่งผลิตจานชามสำหรับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
มาจากที่ไหน
หัตถกรรมอื่นจากพื้นที่เดียวกัน
ของดีประจำถิ่นจากพื้นที่เดียวกัน
เรื่องเล่ามรดกญี่ปุ่นในพื้นที่เดียวกัน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลในหน้านี้ตรวจสอบกับแหล่งเหล่านี้